Nengō

Deze wet zorgde ervoor dat men sinds 1868 enkel 4 nengō heeft gebruikt, telkens overeenstemmend met de heerschappij van één enkele keizer.

Maar deze nengō konden onderworpen worden aan frequente veranderingen.

Tussen de 12de en het midden van de 19de eeuw hadden de opeenvolgende shogunaten een aanzienlijke invloed die ze uitoefenden bij de selectie van een nieuwe nengō.

Vanaf dan zou er maar één nengō per keizerschap zijn en de keizer zou de naam krijgen van zijn tijdperk.

Bepaling van nengō Voorafgaand aan de Meiji-periode werd een nieuw tijdperk meestal uitgeroepen binnen een jaar of twee na de troonsbestijging van een nieuwe keizer.

Hoewel de nengō jaartelling tijdens het regentschap van Prins Shōtoku Taishi (593-621) in Japan werd geïntroduceerd, droeg deze periode nog geen erkende benaming.

In 1334 kondigde de keizer een nieuwe nengō af die hij Kenmu doopte.

Maakte de nengō tot wat het nu is, door introductie van het issei-ichigen -systeem.

Speciale gebeurtenissen * Prins Shōtoku Taishi (593-621) introduceert onofficieel het begrip en principe van de nengō.