Neoliberalisme

Uit de regelmatig geconstateerde dood van het neoliberalisme kun je de conclusie trekken dat we voor dat neoliberalisme een alternatief moeten vinden.

Het belangrijkste verschil tussen het socialisme en het neoliberalisme is dat het neoliberalisme alles voor het eigen gewin is.

Een neoliberalisme volgens EU-regels of neoliberalisme zonder regels.

Juist, als we nu zien dat we in Nederland 1 van de duurste zorgsystemen ter wereld hebben dankzij marktwerking en neoliberalisme, dan is jouw antwoord om daar nog meer neoliberalisme en marktwerking van de PVV tegenaan te gooien?

Neoliberalisme deugt van geen kant Het neoliberalisme is een slecht en onrechtvaardig systeem.

In feite is er onderscheid te maken tussen het Duits neoliberalisme (het ordoliberalisme) en het Amerikaans neoliberalisme.

ACHTERGROND - Het neoliberalisme, hoe je het ook precies definieert, lijkt diep geworteld in zowel het denken van onze politici als in onze politiek-economische instituties.

Daardoor is het neoliberalisme vermengd geraakt met (inmiddels gelegaliseerde) corruptie.

Dat fantastische EU verhaal is niets anders dan keihard neoliberalisme.

Dat is de ‘vooruitgang’ die we danken aan het neoliberalisme, een veel te mooi woord voor wat we misschien beter neo kunnen noemen.

Dat was de gouden regel van welvaart tot de jaren 80. Daarna kwamen Ronald Reagan, het neoliberalisme en de euro.

De reden is het neoliberalisme.

De uitstoot aan artikelen, pamfletten, columns, tweets en schotschriften waarin het woord ‘neoliberalisme’ als scheldwoord of af te zweren verschijnsel gebruikt wordt, is de laatste jaren hand over hand toegenomen.

Doordat het neoliberalisme, waarbij de markt leidend is en de rol van de overheid beperkt, als leidende ideologie door de meeste partijen is omarmd, zijn de ideologische marges smal.

En vervolgens dat in de jaren zeventig een oude ideologie, het Keynesianisme, werd afgelost door een nieuwe, het neoliberalisme.

Het is overduidelijk dat het neoliberalisme een fiasco is.

Maar de periode sinds 1971, het jaar dat Bretton Woods explodeerde en het neoliberalisme werd ingeluid, bewijst dat het beest niet bedwongen kan worden.

Neoliberalisme is niet hetzelfde als laisser-faire.

Neoliberalisme kan het niet zijn, onze overheid zet niet in op maximale vrijheid voor de burger.

Onze kapitalistische banken roeptoeteren in het Catshuis en Davos altijd om meer deregulering, een vrije markt en neoliberalisme maar als ze dreigen om te vallen moet de Staat (u en ik) er financieel maar voor opdraaien.