Nestorius

Onder zijn gelovigen is echter vooral blijven hangen, dat Nestorius voor de reeds lang in gebruik zijnde term Theotokos een alternatief voorstelde, waaruit men concludeerde dat Nestorius wellicht aan de goddelijkheid van Jezus twijfelde.

Aangezien Maria slechts beschouwd moest worden als de moeder van de menselijke verschijning van Jezus, verwierp Nestorius de titel “Maria, moeder van God”.

De belangstelling voor Nestorius treedt al in de Commonitorium duidelijk aan de dag en de Excerpta behandelt uitsluitend nestoriaanse stellingen.

Het concilie veroordeelde zowel de doctrines van Nestorius als die van Eutyches, en zij werkte de doctrines van Cyrillus en paus Leo I als een uit; het concilie plaatste de Theotokos ("Zij-die-God-gebaard-heeft") binnen de orthodoxe mainstream.

Inmiddels had keizer Theodosius echter besloten om zowel Nestorius als Cyrillus af te zetten.

Omdat de reis van sommige deelnemers moeilijk was, wachtte men in eerste instantie - o.a. op aandringen van Nestorius - met de opening van de zittingen.

Omdat de reis voor sommige deelnemers moeilijk was wachtte men, o.a. op aandringen van Nestorius, met de opening van de zittingen.

NESTORIUS: Na de 5e eeuw was de belangrijkste kerk van Irak de Kerk van het Oosten, ook wel de Nestoriaanse Kerk genoemd.

Als supporter van Cyrillus van Alexandrië zou hij tijdens het concilie van Efeze in 431 een aanvaring met Nestorius hebben gehad.

Nestorius werd naar een klooster in Antiochië gebracht waar zijn arrest voortduurde.

Anderzijds riep Theodoretus Nestorius op om de mariologische eretitel Theotokos, Maria als 'Moeder van God', te accepteren in plaats van vast te houden aan het als dubbelzinnig ervaren christotokos (Maria als 'Moeder van Christus').

Candidianus, die als keizerlijk vertegenwoordiger verantwoordelijk was voor de ordehandhaving en al eerder geprotesteerd had tegen de weigering tot uitstel van de zittingen, verklaarde de besluiten tegen Nestorius ongeldig.

De kwestie werd voorgelegd aan paus Celestinus I in 430; tijdens een synode in Rome werd Nestorius gevraagd zijn stellingen op te geven.

Het besluit werd echter niet aan Nestorius, maar diens tegenstander Cyrillus gestuurd.

Het was met name de beeldspraak van Nestorius over "het wonen van de godheid van de Zoon in het lichaam van Jezus zoals het wonen in een tempel", die voor misverstanden zorgde.

In de strijd tussen de Theotokos- en Anthropotokos-aanhangers stelde Nestorius de term Christotokos als compromis voor.

In Syrië kreeg de leer van Nestorius veel aanhang, die sterk de nadruk legt op het onderscheid tussen het goddelijke en het menselijke in Jezus.

Johannes van Antiochië en de Syrische bisschoppen kwamen uiteindelijk op 26 juni in Efeze aan en organiseerden in een plaatselijke kroeg een eigen concilie toen zij van het afzettingsbesluit tegen Nestorius hoorden.

London and New York: Routledge, 1994, blz. 54 Ter verdediging tegen de aanvallen van Nestorius, beweerde Pulcheria dat zij zelf was bevallen van God, en dat zij de Theotokos was.

Nestorius schreef in deze periode zijn Tragoedia (436) en het beroemde Liber Heraclides (449 of later).