Neusblad in een zin

De kop bevat een klein, driehoekig opgericht neusblad en een lange snuit met een vooruitgeschoven onderkaak.

De vleugels, staartmembranen en oren en het neusblad zijn donkerbruin tot zwart.

Net als bij verwante soorten zijn er aan de zijkanten van het neusblad twee kleinere bladeren aanwezig.

P. imogene is kleiner dan Nyctophilus in Nieuw-Guinea en heeft een relatief korter gezicht en grotere oren, ogen en een groter neusblad.

De taxonomie van deze soort is deels nog onduidelijk, omdat het holotype in de vorm van het neusblad van andere exemplaren afwijkt en er een vrij grote geografische variatie is.

De vorm van het neusblad verschilt van die van andere soorten.

Achter het neusblad zit een vrij grote knobbel.

Aan de achterkant van het neusblad zit een tweede blad, een uniek kenmerk binnen het geslacht.

De functie van het neusblad is niet geheel duidelijk, maar mogelijk dient het om het geluid van echolocatiesignalen te concentreren.

De korte snuit eindigt in een neusblad dat op de neus van een varken lijkt.

De plooilipvleermuizen hebben geen neusblad en kleine oren.

De soortnaam convexus verwijst naar de convexe vorm van het neusblad.

De soortnaam is afgeleid van de Latijnse woorden scutum (schild) en nares (neusgaten) en betekent dus "schildneus", wat slaat op de vorm van het neusblad.

De spleet ligt soms verscholen achter de vacht of achter het neusblad.

Deze kleine bladneusvleermuis is te herkennen aan de drie knobbels op het neusblad waar de soort zijn wetenschappelijke soortnaam aan te danken heeft (tricuspidatus is Latijn voor "drieknobbelig").

Het neusblad is lang en rechtopstaand.

Kenmerken Net als de hoefijzerneuzen heeft hij een neusblad, met daaronder een U-vormig, vlezig gedeelte.

Kenmerken van het brede, roze neusblad onderscheiden de soort van andere hoefijzerneuzen.

Verschillende kenmerken van het neusblad scheiden R. convexus van andere soorten.

Zijn neusblad en lippen zijn grijsbruin, en zijn oren en vleugels lichtgrijs.