Newtoniaanse in een zin

Perry heeft zich vergist door te denken dat Emmets theorie geconstrueerd is zonder verwijzing naar de Newtoniaanse natuurkunde.

De nieuwe formule in fysica beschrijft mensen als paradoxale wezens die twee complementaire aspecten hebben. Ze kunnen eigenschappen aantonen van zowel Newtoniaanse objecten als oneindige velden van bewustzijn.

Je moet - ook - weg van simpele Newtoniaanse fysica om dit te willen begrijpen.

Einstein was ervan overtuigd dat hij binnen het Newtoniaanse kader dacht en dat was ook zo.

Bij een Newtoniaanse vloeistof hangt de viscositeit per definitie alleen af van temperatuur en druk, niet van de krachten die op de stof werken.

Laplace slaagde erin de Newtoniaanse voorspelling van de geluidssnelheid in overeenstemming te brengen met de waarnemingen door rekening te houden met de adiabatische opwarming van de lucht in de hogedrukgebieden van een geluidsgolf.

Men spreekt sedertdien over het Newtoniaanse wereldbeeld.

De Newtoniaanse waarde, maar met een grote foutenmarge.

Of drempels gevuld met niet-Newtoniaanse vloeistof.

Vervolgens namen de astronomen de resultaten hiervan onder de loep en vergeleken ze met de voorspellingen van de newtoniaanse zwaartekracht, de algemene relativiteitstheorie en andere zwaartekrachtstheorieën.

Men moet zich echter ook realiseren dat juist omdat de constante van Planck zo klein is (6.626 x 10 J/s) het klassieke Newtoniaanse model valide is voor de macroscopische wereld waarin wij ons bewegen.

Dit strookt niet met de klassieke Newtoniaanse natuurkunde.

Maar dat geldt slechts de Newtoniaanse natuurkunde.

De anomalie in het Newtoniaanse denken door het bestaan van inertiaalstelstels "in vrije val" is hiervoor een bewijs.

Ernst Mach opperde het volgende: volgens newtoniaanse zwaartekrachttheorie werkt zwaartekracht tot in oneindig ver, zij het nog maar onnoemelijk zwak dan.

Lagally breidde de theorie uit en stelde de wet voor die de ijsdikte verbindt met de meetbare oppervlaktesnelheid, de Newtoniaanse viscositeit van vloeistoffen en met de hoek van de helling.

Bij een niet-Newtoniaanse vloeistof kan roeren zorgen voor een gat dat langzaam weer opvult.

Dit strookt niet met de klassieke Newtoniaanse natuurkunde en ook niet met de intuïtie.

Hiermee kon men de subatomaire verschijnselen beter beschrijven en verklaren dan met de 'klassieke' Newtoniaanse wetten.

Volgens de Newtoniaanse definitie van "absolute tijd" verloopt tijd voor alle waarnemers in het heelal in hetzelfde tempo.