Newtonse

Fluïda waarvoor de bovenstaande definitie niet opgaat, worden niet-newtonse fluïda genoemd.

Bij newtonse vloeistoffen is de schuifspanning in de stof recht evenredig aan de gradiënt van de (stroom) snelheid loodrecht op het schuifvlak (en omgekeerd is de gradiënt van de stroomsnelheid recht evenredig aan de schuifspanning).

In wezen is de Newtonse vloeistof een idealisering, die nooit op alle tijds- en lengteschalen geldig is.

De drie veldexperimenten omvatten de theorie van de samendrukbaarheid van een cilindrisch gat, waarbij de ijsmassa’s niet-newtonse viscositeit tonen.

Fluïda waarvoor de bovenstaande definitie niet opgaat, worden niet-newtonse vloeistoffen genoemd.

Het was de jonge student J.W. Glen die de ijswet voorstelde van niet-newtonse viscositeit.

Zijn werk leidde bij hem tot de aanname dat de elementen in scheikundige verbindingen niet door Newtonse krachten bijeen werden gehouden, maar door elektrische krachten.