Niazov in een zin

Er is ook een nationale feestdag voor de ouders van Niazov.

Niazov probeerde op zijn eigen wijze om Turkmenistan de moderne wereld binnen te loodsen door van het land het Koeweit van Centraal-Azië te maken.

Niazov verklaarde op de staatstelevisie dat iedereen die de Ruhnama driemaal zou lezen, rechtstreeks naar de hemel zou gaan.

Omdat alle oudere boeken in het cyrillisch alfabet verboden zijn, en sedert de invoering van het Latijnse alfabet niet herdrukt werden, zijn in alle bibliotheken overigens enkel werken van Niazov zelf te vinden.

Volgens Berdimoechamedov zouden de verkiezingen gehouden worden "op een democratische basis zoals door de grote leider (Niazov) is gelegd".

Net als zijn Oezbeekse ambtgenoot Islom Karimov gaf Niazov blijk van afkeer van het islamitisch fundamentalisme.

Op 11 februari 2007 werden presidentsverkiezingen gehouden, waarbij de bevolking kon kiezen uit 6 kandidaten, die allemaal behoorden tot de naaste kenniskring van Niazov.

Schoolmeisjes moesten een bonten mutsje dragen, want dat vond Niazov schattig.

In de hoofdstad Asjchabad is enkele jaren geleden een gouden beeld van Niazov geplaatst dat met de zon meedraait.

In 1962 werd Niazov lid van de communistische partij.

De grote Kiptsjakmoskee die door Niazov werd geopend in 2004 in Asjchabad bevat naast verzen uit de Koran ook teksten uit Niazovs Ruchnama.

In een poging moslims gerust te stellen, verklaarde Niazov in maart 2006 op de staatstelevisie dat iedereen die de Ruchnama driemaal leest, na de dood rechtstreeks naar de hemel gaat.

Niazov deed geen moeite om het regime voor de buitenwereld een 'democratisch tintje' te geven.

Onafhankelijkheid (1991 - heden) Tijdens de augustuscoup van 1991 waarbij Gorbatsjov het veld moest ruimen en die tijdelijk hardliners aan de macht bracht, zweeg Niazov.

Ondanks het feit dat de meeste Centraal-Aziatische partijleiders tijdens de glasnost van Michael Gorbatsjov het veld moesten ruimen, kon Niazov gewoon blijven zitten.

Op 11 februari 2007 werden presidentsverkiezingen gehouden, waarbij de bevolking kon kiezen uit 6 kandidaten, die allemaal behoorden tot de naaste kennissenkring van Niazov.

Op 19 januari 1990 werd Niazov tevens voorzitter van de Opperste Sovjet van Turkmenistan (en daarmee de facto president).

Op 21 december 2006 overleed Niazov.

Vlak na het uitroepen van Kim tot eeuwig president heeft de toenmalige Turkmeense president Saparmurat Niazov dit voorbeeld gevolgd.

Andere, anti-Niazov bronnen beweren dat zijn vader een deserteur was, en zijn moeder een prostituee.