Niceaanse

Ambrosius was een krachtige leider die de Niceaanse belijdenis steunde.

De Niceaanse Turken hadden reeds een bericht naar Alexius gezonden waarin ze hem verzochten om hulp indien Kilij Arslan zou terugtrekken.

Hoewel het ‘Niceaanse’ christendom aan het langste eind trok binnen het Romeinse rijk, was dat niet zo in de wereld buiten zijn grenzen.

Wel vervolgden ze sporadisch Niceaanse christenen.

Dit gebeurde nadat Seltsjoeken onder zijn leiding in 1075 de wegens de Niceaanse geloofsbelijdenis voor het christendom belangrijke stad Nicea ( İznik ) en ook Nicomedia ( İzmit ) veroverden op de Byzantijnen.