Nijhoffs

Over de vrouw van dichter Nijhoff (De Nijhoffs of de gevolgen van een huwelijk) en over de Vlaamse schrijver Patricia de Martelaere (Als je weg bent).

De eerder geïntroduceerde begrippen 'links' en 'rechts' lossen op in het verhaal dat zich over beider werk laat vertellen, en bijvoorbeeld Nijhoffs de-personalisatie krijgt een nieuwe plaats.

DIT STAAT ALLEMAAL te lezen in De Nijhoffs of de gevolgen van een huwelijk, het boek waar Marja Pruis onlangs mee debuteerde.

Binnenkort promoveert Johan Sonnenschein op een studie over Ottens en Nijhoffs wending tot het katholicisme en die van Gorter tot het marxisme.

De titel en het uiterlijk van het boek (statig gebonden, een ovalen familieportretje van de Nijhoffs op het voorplat) doen vermoeden dat de poldervariant van de romantische Engelse gescheidenis op papier is gezet.

Nijhoffs vertaalopvattingen (door Ton Naaijkens beschreven in De slag om Shelley) liggen in het verlengde van diens poëtica, waarin vormbewustzijn, ambachtelijkheid en creatieve transformatie kernbegrippen zijn.

Want voor negen van de tien gevallen geldt, vrij naar Nijhoffs kijk maar, er staat niet wat er staat.

Het gedicht - in de catalogus is dit gedicht met een prachtige nieuwe vertaling van Rein Bloem opgenomen – zou volgens Van der Velden zelfs als voorbeeld voor Nijhoffs gediend hebben.

In dit artikel ontvouwde literatuurwetenschapper Lennard van Rij de theorie dat Dèr Mouw (Adwaita) een belangrijke inspiratiebron is geweest voor Martinus Nijhoffs gedicht “Awater” uit 1934.

Een moderne toepassing vindt men in een inscriptie van de laatste strofe van Martinus Nijhoffs beroemde gedicht 'Het kind en ik' bij een vijver in de hortus botanicus achter het Universiteitsmuseum in Utrecht.

Werkinstrumenten * (1999): Kalendarium, geschiedenis van de Lage Landen in jaartallen, Utrecht; * (1981): Nijhoffs geschiedenislexicon Nederland en België, Nijhoff, Den Haag/Antwerpen.