Nixons in een zin

Toen Witte- Huismedewerker Alexander Butterfield voor een senaatscommissie onthulde dat alles wat er in Nixons kantoor werd gezegd, op band werd opgenomen, vonden Nixons adviseurs natuurlijk dat de bandjes onmiddellijk moesten worden vernietigd.

U verwees naar Nixons China-diplomatie van de jaren zeventig.

Toen aan het licht dreigde te komen dat de inbraak in het Oval Office was beraamd, beging Nixons entourage de ene misdaad na de andere om zijn betrokkenheid bij het schandaal te verhullen.

Walters interviewde vanaf de jaren zeventig elke Amerikaanse president en first lady, van de Nixons tot de Obama's.

In de berichten over die speurtocht klinkt een echo door van president Nixons paranoia en van diens ‘loodgieters’ op zoek naar lekken.

Roberts speelt Martha Mitchell, Johns echtgenote, die zich publiekelijk uitlaat over Nixons betrokkenheid bij het schandaal.

In het tweede boek worden de laatste maanden van Nixons presidentschap beschreven.

Met haar imago van trouwe vrouw en goede moeder was het moeilijk om Pat niet te mogen, zelfs voor Nixons tegenstanders.

Na Nixons overwinning in 1968 ging Ehrlichman zich geheel met politiek bezighouden.

Nixons budget was qua omvang twee maal zo groot als dat van McGovern.

Ze werden vrienden en Mitchell werd Nixons campagnemanager.

De evangelist was niet geheel immuun voor het giftige karakter van Nixons persoonlijkheid, zo bleek uit tapes uit de jaren zeventig die in 2002 openbaar werden.

Ofschoon het leed in Zuidoost-Azië van een dergelijke omvang was dat andere argumenten daarbij in het niet vallen, wil ik toch ook de gevolgen van Nixons optreden voor Japan noemen.

Maar deze ontmoeting was koren op de molen van Trump-critici die betogen dat de president zich deze dagen bedient van methoden die niet zouden hebben misstaan in Nixons Witte Huis.

Nixons 'Saturday Night Massacre' had een averechts effect: het bezegelde zijn ondergang.

Obstructie van de rechtsgang, oordeelden ook Nixons Republikeinse partijgenoten, en onder dreiging van een impeachment stapte Nixon op.

Het nummer van de Rolling Stones dateert uit 1969, een jaar na Richard Nixons Law and Order-toespraak op zijn Republikeinse conventie.

In feite, stelt Waldman, gaat het Hof mee in Richard Nixons beruchte verweer gedurende het Watergate-schandaal: ‘Als de president het doet, kan het niet onwettig zijn’.

Zijn meesterzet was de befaamde ‘opening naar China’: Nixons ontmoeting met Mao in 1972.

Als voorzitter van Nixons herverkiezingscomite Creep was hij betrokken bij de planning van de inbraak en andere illegale acties, hoewel hij tot zijn dood en ondanks de bewijzen van het tegendeel zijn betrokkenheid bleef ontkennen.