Nominativus in een zin

Nominativus betekenis

1. die een naam geeft, benoemend
2. nominatief, vaak zelfstandig gebruikt als aanduiding van de eerste naamval in het Latijn en Grieks, die toegepast wordt op het zelfstandig naamwoord en daarop betrekking hebbende bijvoeglijke naamwoorden: de nominativus wordt gebruikt voor het onderwerp en het naamwoordelijk deel van het gezegde

Gebruik van Nominativus

• De belangrijkste betekenis op deze pagina is: die een naam geeft, benoemend | nominatief, vaak zelfstandig gebruikt als aanduiding van de eerste naamval in het Latijn en Grieks, die toegepast wordt op het zelfstandig naamwoord en daarop betrekking hebbende bijvoeglijke naamwoorden: de nominativus wordt gebruikt voor het onderwerp en het naamwoordelijk deel van het gezegde
• In het voorbeeldencorpus komt nominativus vaak voor in combinaties zoals: de nominativus.

Context rond Nominativus

• Gemiddelde zinslengte in deze voorbeelden: 13.7 woorden
• Plaats in de zin: 0 begin, 2 midden, 1 einde
• Zinsoorten: 3 stellend, 0 vragen, 0 uitroepen

Vaak erna:

Corpusanalyse van Nominativus

• In deze selectie staat "nominativus" meestal in het midden van de zin. De gemiddelde voorbeeldzin telt 13.7 woorden en het corpus bestaat hier vooral uit stellende zinnen.
• Direct rond het woord vallen vooral abh en alalus op; die woorden geven extra context aan het gebruik van "nominativus".
• Herkenbare gebruikssignalen zijn heeft de nominativus abh de en naamval de nominativus. Daardoor krijgt deze pagina eigen corpusinformatie en niet alleen losse voorbeeldzinnen.
• Qua corpusfrequentie ligt "nominativus" dicht bij woorden als aaahh, aaahhh en aabar, wat helpt om het woord binnen de bredere woordenindex te plaatsen.