Nonsensicale

Vaak zijn het nonsensicale frases, zoals ‘koffiekopaanbidder’, die Russen moeilijk kunnen uitspreken.

Ja, dat is exact weer zo'n typisch nonsensicale valse equivalentie.

Dat debiele wereldje met nonsensicale regeltjes, al dan niet stammend uit een achterlijk haatboekje van 1400 jaar geleden met erin vliegende paarden en pratende mieren, scheppen ze immers zelf.

Mijn geest is nu eenmaal niet ontvankelijk voor om het even welke nonsensicale bewering.

Volgende maand verschijnt ‘De Nootmuskaatkolonel’, een nooit gepubliceerd manuscript vol kolderteksten, absurde poëzie en nonsensicale cartoons.

Wat evenmin mag verbazen, is dat een kunstenaar als Salvador Dalí zich aangetrokken voelde tot de nonsensicale avonturen van Alice bij het zootje ongeregeld op de bodem van de konijnenpijp.

De vrolijke, speelse, onbezorgde, nonsensicale, vooroorlogse Carmiggelt schreef echter reeds in zijn Haagse tijd kolderproza dat zelden meer is geevenaard, zelfs niet door de naoorlogse Carmiggelt.

Zijn poëzie sluit aan bij die van de Vijftigers, zonder er mee samen te vallen; zijn proza heeft veel van het no-nonsensicale dat Barbarber enkele jaren later bracht.

Van grofweg 1962 tot 1966 swingde de Franse jeugd op nonsensicale popdeuntjes, vaak tegen de zin van de gevestigde orde van het land, die er te veel Amerikaanse invloed in zag.

De tekst van het lied was destijds en ook nu nog een groot mysterie voor luisteraars, vanwege Cobains soms moeilijk verstaan- en begrijpbare nonsensicale teksten.