Novgorodse

De vroegste Novgorodse posadniks omvatten een dynastie, die bestond uit Dobrynya, zijn zoon Konstantin Dobrynitsj en Ostromir.

Dit contract beschermde de belangen van de Novgorodse bojaren.

Meer dan de helft van alle Novgorodse landerijen die in particuliere handen waren, waren in handen van ongeveer 30 tot 40 adellijke bojarenfamilies tegen de 14e en 15e eeuw.

Het doel was een door gangsroute naar de Grote Novgorodse Weg, waar nu de Ligovski Prospekt ligt.

Het dorp Sirotala werd reeds begin van de 16e eeuw genoemd in Novgorodse geschriften.

In de feodale Republiek Novgorod werd de stadsposadnik verkozen uit de kringen van bojaren door de vetsje om bemiddelaar te zijn tussen het volk en de Novgorodse knjaz.

Kem werd eerst vernoemd als een landgoed van de Novgorodse stadhouder Marfa Boretskaja in 1450, toen deze het gebied schonk aan het Solovetski-klooster.

Sinds de ontdekking van berkenbastbrieven zijn er nieuwe inzichten ontstaan over het "echte" Russisch van de middeleeuwen en is bovendien een aantal zeer opvallende lokale eigenaardigheden van het Novgorodse dialect aan het licht gekomen.