Nru in een zin

De vernieuwing van de Noordelijke Randweg Utrecht (NRU) loopt, evenals de verbreding van de A27, vertraging op door de stikstofproblematiek.

Omdat de NRU-reactor verantwoordelijk is voor 40% van de wereldwijde productie van radioactieve isotopen, ontstond er een groot tekort aan deze isotopen gedurende de reparatie van de reactor.

Gisteravond werd een voorstel van D66 unaniem gesteund door alle politieke partijen als extra bijdrage aan de NRU.

Een aangepaste NRU is voor Rijkswaterstaat een noodzakelijke schakel in de Ring Utrecht.

Het tekstboek maakt uitgebreid gewag van grote dank jegens NOS/NRU en Decca voor de toestemming tot uitbrengen.

In De Bie's Amsterdamse vrijgezellenkamer met bloot aan de wand nemen de twee wekelijks een dialoogje op, via een geduldige NRU-bandrecorder; het geklos van biljartballen wordt geleverd door een plaat uit het radio-geluidenarchief.

Mocht de gemeente de NRU niet afhebben in 2016, dan zou onherroepelijk het intrekken van de Rijksbijdrage volgen.

Na de oorlog werd hij eerst ‘omroeptechnicus’ bij de NRU, de Nederlandse Radio Unie.

Niet voor niets zou de NRU oorspronkelijk al in 2016 af moeten zijn, ruim voor de aanpak van de A27, zo was de eis van de minister.

Zij werd in 1960 lid van de hoorspelkern van de NRU (Nederlandse Radio Unie) en werkte mee aan honderden hoorspelen, stond incidenteel in theaterproducties.

In 1966 werd Herman Felderhof hoofd radioprogrammadienst van de Nederlandse Radio Unie, de NRU, oorspronkelijk een samenwerkingsverband van de omroepen, ten dienste van de technische faciliteiten, zoals radiostudio's en reportagewagens.

Er volgde een tweede plan dd 8 april 1958, opgesteld door de NRU en de PTI, maar ook dit plan bleek te hoog gegrepen.

Een gesprek op 12 november 1957 tussen Van der Veen en Boot werd de opmaat voor een samenwerking tussen de NRU en B&W van Hilversum met als doel de stichting van een radiomuseum.

In eerste instantie huisvestten twee villa's aan de Heuvellaan (28 en 32) in Hilversum de NRU.

Na de tweede cursus werd hij tot dirigent bij de NRU benoemd.

Omdat de regionale omroepen onderdeel waren van de NRU en later van de NOS, kon men beschikken over de meest professionele apparatuur.

De verenigingen verzorgden zelf de radio-uitzendingen, maar zaken als orkesten, reportagewagens en technische diensten, die voor de Tweede Wereldoorlog bij de afzonderlijke verenigingen waren ondergebracht, kwamen onder beheer van de NRU.