Nulpunten

Om het aantal nulpunten van een polynoom aan te geven, kan een k-voudig nulpunt als k nulpunten worden meegeteld, nulpunten worden in dat geval naar hun multipliciteit gerekend.

Om het aantal nulpunten van een polynoom aan te geven, wordt een k-voudig nulpunt als k nulpunten meegeteld; nulpunten worden naar hun multipliciteit gerekend.

Er liggen weinig echte nulpunten in en de bochten zijn mooi breed.

De negatieve even gehele getallen zijn echter niet de enige waarden waarvoor de riemann-zèta-functie nul is, de andere noemt men de niet-triviale nulpunten.

De nulpunten van de schalen zijn aangegeven.

De nulpunten zijn de snijpunten van de grafiek met de X-as.

Een functie kan geen, een, een eindig aantal of oneindig veel nulpunten hebben.

Figuur van een polynoom van de zesde graad met 6 nulpunten.

De wortels van de teller heten nulpunten en die van de noemer polen.

De Huurcommissie kan de huurder informatie geven over de nulpunten en een antwoord geven op de vraag of bepaalde gebreken op één van de lijsten voorkomen.

Benader de nulpunten van deze functie.

Buiten de groene kromme zijn alle nulpunten enkelvoudig.

Bij complex toegevoegde nulpunten op de imaginaire as (zoals bij een 2de-orde-bandstopsysteem) zal de amplitude lokaal naar min oneindig gaan in het Bodediagram.

Dat is hetzelfde als voor de nulpunten van de polynomen van de tweede, derde en vierde graad.

De negatieve even gehele getallen zijn echter niet de enige waarden waarvoor de Riemann-zèta-functie nul is; de anderen noemt men de niet-triviale nulpunten.

De Riemann-hypothese gaat over de locaties van deze niet-triviale nulpunten en beweert dat: :Het reële deel van elk niet-triviaal nulpunt van de Riemann-zèta-functie is 1/2.

Een fout van ±0,001 in de grootste coëfficiënt heeft nauwelijks gevolgen, maar zo'n zelfde fout in de coëfficiënt van x 19 geeft compleet andere nulpunten.

Eerste orde laag doorlaatsysteem De systeemfunctie is : : De frequentierespons : : Met als amplituderespons : : De polen en nullen van een systeem zijn respectievlijk de nulpunten van de noemer en de teller van zijn systeemfunctie.

Het eenvoudigste geval is dat waarbij de noemer geen complexe of meervoudige nulpunten heeft.

In twee veranderlijken is de verzameling nulpunten van de vergelijking : leeg als we x en y reëel veronderstellen, maar een (complexe) cirkel als we imaginaire oplossingen toelaten.