Obstinaat

Deze tactiek past meer bij landen als Hongarije, die wel vaker obstinaat zijn, maar niet bij Duitsland.

Maar uiteraard ze we allemaal obstinaat op de redactie en benoemen we dan natuurlijk de auto’s die er overduidelijk niet toe deden.

Hij vervolgt: "Ja, hij is obstinaat.

Ik heb geen probleem met andere kleurtjes dan de mijne, maar waarom moet het altijd zo obstinaat zijn?

Obstinaat Rechts zijn is prima, want dat ben ik zelf ook.

Als jij niet obstinaat kunt zijn en kan trollen, dan heb je je dag niet.

Berlioz probeerde hier met een obstinaat en syncopisch ritme iets ongenaakbaars op te roepen.

Men is "links obstinaat" indien men naar dergelijke middelen grijpt.

Want net als bij elke familie is er altijd wel 'n obstinaat, rancuneus broertje of zusje, die denkt, laat de dokters m'n klote broer / rot-zus maar plunderen en leegroven.

Ik vond het obstinaat, al maakte ik me wel zorgen hoe zo'n klein werkje zich zou houden in de ruimte.

Kom kom mevrouwtje, niet zo obstinaat.

Een beetje obstinaat geblaat van bijv. de VVD zo ongeveer om de 4 jaar zet ook geen zoden aan de dijk.

Gezien zijn populariteit en virtuele peilingen ben jij degene die obstinaat is Joop.

Is toch je gewoonte. is meneer visser een beetje obstinaat dat hij straks ontslag krijgt en daarom de stand maar niet wil vermelden?

Verder vraagt Bottom-Line een eenmalige afkoopsom v … VVD-kamerlid werpt zich weer op openbreken van Limburgse beleidscultuur Van Rey wordt nog obstinaat van CDA Jos van Rey houdt niet van stiekem.

De twee groepn willen niets met elkaar te maken hebben en kijken ieder obstinaat een andere kant op.

Gezien Juliana’s neiging tot obstinaat enthousiasme was dat echter niet per se gelukkig.

Uiteindelijk komt het er op neer dat in de Vlaamse Rand en met name in de faciliteitengemeenten velen obstinaat vasthouden aan het recht enkel de eigen taal te spreken, wat niet getuigt van veel integratiebereidheid of respect.

De zieke man van Europa lijdt onder meer aan verslaving aan landbouwsubsidies en reageert obstinaat op Britse medicamenten.

Solist Johannes Moser, nergens overvleugeld, plaatste in het morose, verstilde tweede deel larmoyante accentjes, en handhaafde tot in het obstinaat doormokerende deel een perfecte toonvorming.