Obturatorius in een zin

Afwijkende anatomische varianten kunnen voorkomen, maar de nervus obturatorius is steeds de belangrijkste zenuw in het aansturen van deze spier.

Almas deelt met Gobivenator het verder unieke kenmerk van het bezit van een stekelvormig uitsteeksel naar beneden wijzend van de voorrand van de processus obturatorius uit.

De binnenste richel begint halverwege het hoofdlichaam en de processus obturatorius en strekt zich schuin over de schacht uit, steeds dikker wordend alvorens met de voorrand samen te vallen, op de helft van de schachtlengte.

De voorrand van het zitbeen draagt een driehoekig uitsteeksel, de processus obturatorius, dat zich bovenaan plots verheft, door een inkeping gescheiden van de schacht, maar naar onderen toe in een geleidelijk verlagende richel uitloopt.

De voorrand van het zitbeen loopt bovenaan uit in een processus obturatorius in de vorm van een lage richel, van de schacht gescheiden door een inkeping.

Dit zou de processus obturatorius kunnen zijn.

Halverwege de schacht is er een driehoekig uitsteeksel, de processus obturatorius.

Het eindigt in een lichte verbreding en heeft hoog op de voorrand een bijlvormig uitsteeksel, een processus obturatorius die bovenaan het verst naar voren reikt.

Het schaambeen raakt de processus obturatorius van het zitbeen.

Het zitbeen draagt het voorste uitsteeksel van de schachtrand, de processus obturatorius, op het midden van de lengte.

Het zitbeen heeft een uitsteeksel op de voorrand, de processus obturatorius, dat afstaat van het aanhangsel voor het schaambeen.

Het zitbeen is zeer kort met midden op de voorste schacht een processus obturatorius; de bovenkant toont geen enkel uitsteeksel.

Hierdoor is de horizontale afstand tussen de voorste rand van de processus obturatorius tot aan de punt van de kam, 355 millimeter, ongeveer even lang als de schacht.

Ter hoogte van de buiging, in het midden van voorkant van de schacht, vormt de processus obturatorius een scherpe naar voren en beneden uitstekende punt die de hol lopende randen erboven en erachter scheidt.

Aan de voorrand hebben ze een groot uitsteeksel, de processus obturatorius dat vermoedelijk het schaambeen raakte.

Colbert nam een uitsteeksel op de voorrand aan, een processus obturatorius, maar Paul Sereno wees er in 1986 al op dat daar in feite geen aanwijzingen voor zijn.

De voorkant van de schacht heeft bovenaan een goed ontwikkeld uitsteeksel, de processus obturatorius, met een verbreed uiteinde dat met de schacht van het parallel aan het zitbeen lopende schaambeen contact maakt.

De voorrand draagt vrij laag, op driekwart van de lengte, een driehoekig uitsteeksel, de processus obturatorius, dat ook iets naar binnen gericht is.

De voorrand van het zitbeen heeft een uitsteeksel, de processus obturatorius, dat flink uitsteekt en een rechthoekig uiteinde heeft.

Het enige punt van overeenkomst met de therizinosauriden is de hoge basis van de processus obturatorius.