Occipitalis in een zin

Aan het achtereind van de schedel is de knobbel die de verbinding vormt met de nek, de condylus occipitalis, matig bol en vrij sterk naar beneden gericht.

De achterhoofdsknobbel, de condylus occipitalis die het contact vormt met de nek, is veel omvangrijker dan bij P. brasiliensis en P. neivensis.

De condylus occipitalis, de verbinding met de nek, is vrij klein en wat naar beneden gericht wat de typische scherpe hoek van de kop met de hals mogelijk maakt.

De condylus occipitalis heeft de vorm van een liggende ovaal.

De processus paroccipitales zijn uitzonderlijk lang, hangend en halvemaanvormig, ver beneden het niveau van de condylus occipitalis, de knobbel op het achterhoofd die articuleert met de nek, uitstekend.

Deze condylus occipitalis is veel breder dan hoog.

Deze condylus occipitalis steekt bij Omeisaurus fuxiensis echter minder uit maar eindigt wel in een scherp puntje, terwijl het oppervlak meer uit richels is opgebouwd.

Het heeft een bol achtervlak en een breedte van twaalf centimeter, wat Britt tot een schatting voor de breedte van de condylus occipitalis bracht van vijfennegentig millimeter, een teken dat de schedel zeer groot was.

Het schedeldak van Antarctosaurus wichmannianus heeft een opvallende groeve in de onderkant, een fossa occipitalis, die van bovenaf zichtbaar is als een bult op de achterste kop.

Onder het achterhoofdsgat is de schedelknobbel, de condylus occipitalis, typisch klein zoals bij de meeste ornithomimosauriërs.

Op het achterhoofd is de condylus occipitalis, de knobbel die de verbinding vormt met de nek, bolvormig.

Op het achterhoofd is rond de condylus occipitalis het oppervlak van het os basioccipitale gereduceerd.

In het holle vlak springt onder het achterhoofdsgat een uitstulping omhoog, de condylus occipitalis, die het contact maakt met de halswervels zodat de nekspieren over dit gewricht de kop kunnen bewegen.

De westelijke blauwtongskink (Tiliqua occipitalis) is een hagedis uit de familie skinken (Scincidae).

De condylus occipitalis, de knobbel op het achterhoofd die verbinding maakt met de nek, is schuin naar beneden gericht.

De hersenpan is klein en langwerpig; de schedel is via de condylus occipitalis op het achterhoofdsbeen aan de ruggengraat verbonden en kan geheven worden door sterke nekspieren die soms aangehecht zijn aan een kam op het achterhoofdsbeen.

De knobbel op het achterhoofd, de condylus occipitalis, wijst meer naar beneden.

Endomia occipitalis is een keversoort uit de familie snoerhalskevers (Anthicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1843 door Dufour.

Het achterhoofd is door compressie naar buiten gedraaid zodat het bladvormige linkeropisthoticum en de uitstekende condylus occipitalis, de verbinding met de nek, zichtbaar worden.

Ideorhipistena occipitalis is een keversoort uit de familie spartelkevers (Mordellidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Franciscolo.