Octavianus in een zin

Hij dacht dat Octavianus Augustus hem wel terzijde zou staan omdat hij zijn intellectuele mentor was, maar daarbij verkeek hij zich totaal op de keiharde machtspolitiek die Octavianus bedreef.

Toen na de Slag bij Actium ( 31 v.Chr. ) Herodes' beschermheer Marcus Antonius door Octavianus verslagen werd en Herodes zich voor Octavianus moest verantwoorden, stelde hij Pheroras aan als zijn waarnemer.

Dit werd zowel Antonius als Caesarion niet in dank afgenomen en na de nederlaag van Cleopatra en Marcus Antonius tegen Octavianus, werd hij op 16-jarige leeftijd op last van Octavianus omgebracht.

Octavianus heeft ze laten slaan... ter herinnering aan z'n verheffing tot godheid.

De Egyptische koningin kampte met mannen — Julius Caesar, Marcus Antonius, Octavianus — die destructie met zich meebrachten.

Cleopatra’s rivale wat de genegenheid van Antonius betrof, was niet lijfelijk in Actium aanwezig (ze verbleef in Rome), maar wel in de geest: Octavia, de zus van Octavianus die niet lang daarvoor van Antonius was gescheiden.

De oorlog tussen Antonius en Octavianus behelsde ook diplomatie, een informatieoorlog – van tot wat we nu nepnieuws noemen – economische en financiële concurrentie en alle denkbare menselijke emoties, waarvan liefde, haat en jaloezie niet de minste waren.

Het nieuwe materiaal verandert de oorlog die Antonius en Cleopatra het leven kostte en Octavianus als Augustus tot de eerste keizer van Rome maakte, in een steeds intrigerender conflict.

Antonius kijkt wat op hem neer, maar Octavianus waardeert zijn loyaliteit.

Datzelfde jaar begon de opkomst van Caesars geadopteerde zoon Octavianus' in de Romeinse politiek.

De dood van Calenus was een van de beslissende factoren die de machtsstrijd tussen Antonius en Octavianus negen jaar later in het voordeel van deze laatste zouden beslechten.

Het ging er nu om de feitelijke macht van één legerbevelhebber – namelijk Octavianus – te legitimeren én te integreren in een vernieuwd „republikeins“ staatsbestel.

Hij controleerde Sicilië en bracht de graantoevoer naar Rome in gevaar, wat Octavianus' gezag in Rome ondermijnde.

Hij werd ook aangeduid als de rechtmatige erfgenaam van Julius Caesar, hierbij werd Octavianus onterft.

In 34 v.Chr. vochten de Delmatae tegen Octavianus, in de vierde en laatste Dalmatische oorlog.

In de eerste slag, begin oktober, werd Cassius door Marcus Antonius verslagen, terwijl Brutus Octavianus overwon.

Lepidus, het derde lid van de coalitie met Marcus Antonius en Octavianus.

Octavianus, die zijn succes deels te danken had aan Cicero, besloot Cicero geen bescherming te bieden.

Octavianus had hiervoor gezorgd, zij het alleen maar omdat hij een bondgenoot wilde hebben indien hij in conflict zou komen met Antonius.

Toen hij Alexandrië naderde, deserteerden de legers van Antonius naar Octavianus.