Odalisk

Ingres suggereert met zijn Grande odalisk een oosterse sfeer, maar ook dat is bedrieglijk.

Odalisk in een zwarte zetel, een doek uit 1942, haalde bij Christie's tien miljoen euro.

De overige zes waren: twee borsten met horens van een stier (door Smolders trots mijn handtekening genoemd), een opgerolde dame, twee liggende dames, een odalisk en de geliefden.

Het wordt ook vergeleken met Ingres Grote odalisk uit 1814.

Ook de pose is enigszins merkwaardig: op het eerste oog lijkt de odalisk een belichaming van indolentie en natuurlijke sensualiteit, maar bij nadere beschouwing blijkt haar houding stijf en gekunsteld.

Na haar ontvoering werd ze als slaaf en odalisk in Algerije verkocht.