Oldenburgse

De tweede Oldenburgse Groothertog heeft zijn voorganger geëerd met een ridderorde die naar hem is genoemd.

Deze in 1903 aan de orde toegevoegde graad werd mèt en zonder de zwaarden en in een gedocumenteerd geval In de Eerste Wereldoorlog aan luitenant-kolonel v. Hohnhorst, bevelhebber van het 91e Oldenburgse infanterieregiment.

De orde werd in 1838 ingesteld en ging, tenminste formeel, in 1918 met de Oldenburgse monarchie ten onder.

Daarmee kwam een definitief einde aan de Oldenburgse zelfstandigheid en het eigen decoratiestelsel.

De andere uiterlijke kentekens van langdurige dienst in het Oldenburgse leger zoals chevrons op de schouders konden niet samen met het zilveren kruis worden gedragen.

De heraldiek Medaillon Tweede medaillon Het wapenschild op de versierselen van de orde is een sterk vereenvoudigde weergave van het grote wapen van de Oldenburgse groothertogen.

Het Oldenburgse kruis lijkt sterk op het oudere Pruisische Herinneringskruis 1866 dat volgens Gritzner dan ook tot voorbeeld zal hebben gestrekt.

Bijzonder is dat Oldenburgse onderdanen kappitelridders in de ene graad en ereridder in een hogere graad konden zijn.

Deze comité onderhandelde met de Groothertogelijk Oldenburgse regering.

Gouden medaille De Medaille ter Herinnering aan Groothertog Paul Frederik August is een medaille die is ingesteld toen de tweede Oldenburgse Groothertog, Groothertog Paul Frederik August van Oldenburg in 1853 stierf.

Het eerste Oldenburgse station was gepland op de hedendaagse Cäcilienplatz.

Hij had zitting in het Oldenburgse kabinet.

Waarschijnlijk betrof de kansel een geschenk van de toenmalige Oldenburgse graaf Anton Günther.