Oliemans

Argon begon goed, twee mogelijkheden konden al snel genoteerd worden, Max Oliemans deed een eerste poging maar vond doelman Ruben Zandwijken op de goede plaats staan en even later schoot Oliemans naast na een vrije trap van Bas Schaefers.

Bariton Thomas Oliemans maakte indruk als vocale solist, met bezwerende frasen, een soort kalm-smachtende diepte én een mooie falset.

Het begon met een vrije trap van Dylan Bergkamp die over het doel zeilde en met een lob van Max Oliemans die op aangeven van Lesley de Sa te veel naar links uitkwam, net naast de voor Argon verkeerde kant van de paal.

Max Oliemans stelde daar een poging van Argon tegenover maar keeper Ranzijn pakte de bal in tweede instantie.

Nog geen minuut later was het opnieuw Oliemans die door Sven Beek werd bediend maar hij raakte de bal verkeerd die vervolgens ergens op veld 7 moest worden opgezocht.

Even daarvoor moest Abib na z’n tweede gele kaart van het veld en dat overkwam ook keeper Drost na een kamikazeactie op Max Oliemans.

Nadat Younes keeper Drost het weer lastig maakte, hij redde met de voet, en Dylan Bergkamp te hoog mikte was het Max Oliemans die Giliano Eijken bediende na een snelle uitval.

Op de vleugel stond een schemerlampje, en achter de vleugel zat Oliemans zelf, die zijn eigen begeleider was in Schuberts geliefde liedcyclus.

Wel kwam in de eerste minuut Argon al op voorsprong, een pass van Max Oliemans bereikte op links Sven Beek die hard uithaalde en de keeper van de Hagenaars kansloos liet, 1-0.

Uiteindelijk besloot Oliemans aan de bel te trekken.

Hertog Blauwbaards Burcht van Béla Bartók door Opera Zuid, met Deirde Angenent, Thomas Oliemans en PhilZuid o.l.v. Duncan Ward.

Oliemans speelt overtuigend een bijna schizofrene Blauwbaard, Angenent is daarnaast een wijze Judith, verlangend naar liefde maar niet ten koste van zichzelf.

De arme Thomas Oliemans, die Manons broer vertolkt, heeft van Breth opdracht gekregen zich als een stoethaspel te bewegen, maar op zijn soepele zang is niets aan te merken.

The Wall' raakt verstrikt in te grote pretentiesGoede rol Thomas Oliemans in Britten-operaEen politiek bestuur past niet bij waterschappenAcupunctuur bij ivf?

Vermeulen en Oliemans konden de schaatser zien liggen op negentig meter afstand van de waterkant.

Bij zijn debuut in de serie Grote Zangers bracht Oliemans een origineel programma met maar liefst drie liedcycli én tien losse liederen van Richard Strauss.

De afslag naar het lichte genre heeft Oliemans uiteindelijk niet genomen.

De typisch Franse baritonrol, met twee grote solostukken, ligt Oliemans vocaal goed, en zoals we van hem gewend zijn, werkt zijn timing als acteur perfect en waar nodig komisch.

Het einde ontroert dan - ondanks Thomas Oliemans' goed gezongen en gespeelde Robbert - allang niet meer.

Mooie bijdragen ook van Monica Bacelli (Dulcinée) en de jonge Nederlander Thomas Oliemans (Juan).