Omajjaden in een zin

Ook waren er christelijke stammen die zich bij de Omajjaden aansloten en zelfs meevochten in het leger van de Omajjaden.

Aangezien de meeste moslims de Omajjaden steunden, werd de leider der Omajjaden als kalief beschouwd.

Het waren met name de Omajjaden die bepalend waren voor eerst het emiraat van Cordoba en later het kalifaat van Cordoba.

Augustodunum fungeerde tot de plundering door de Omajjaden bijna twee honderd jaar later, als een van de Frankische hoofdsteden.

De Omajjaden accentueerden de vorm en voegden de afwisselende kleuren toe om het effect van de boog te versterken.

De Omajjaden hadden de pech dat de opvolgers van Yazid niet lang leefden, er zou een pestepidemie het land teisteren.

Muawiyya werd de eerste kalief van de dynastie van de Omajjaden, met als hoofdstad Damascus.

Ook Johannes begon zijn werkzame leven als ambtenaar aan het hof van de Omajjaden en bracht het zelfs tot hoofdadviseur, voordat hij zijn leven helemaal wijdde aan het christendom.

Tijdens zijn bestuur werd scholing aangemoedigd en bevorderd; het leger werd hervormd en niet-moslims werden toegelaten, wat niet het geval was onder de laatste Omajjaden.

In 661 werd de dynastie van de Omajjaden gevestigd in Damascus.

In 756 wist Abd al-Rahman I op de leeftijd van zesentwintig jaar Córdoba te veroveren op de Abassiden die in 750 een einde maakten aan de dynastie van de Omajjaden en vanaf dat moment vanuit Bagdad het islamitische imperium bestuurden.

Ten tijde van Musa’s overlijden verkeerde het centrale gezag in Damascus in een crisis en het bewind van de Omajjaden slaagde er niet in greep te houden op het verre Spanje.

De Omajjaden-dynastie vestigde zich in Damascus en bouwde daar een centrale administratie op, leunend op de Byzantijnse bureaucratische overblijfselen.

Beiden werden gebouwd door de Omajjaden in de zevende eeuw.

Uitbreiding van het rijk Maximale grootte van het Rijk Onder de dynastie van de Omajjaden werd het Arabische Rijk enorm uitgebreid.

Het kalifaat van de Abbasiden, zoals het rijk ook wel wordt genoemd, kwam na het kalifaatschap van de Omajjaden, die vanuit Damascus heersten.

Zelfs de Omajjaden komen tot aan de Creuse (714).

Al-Andalus was veroverd tijdens het bewind van zijn grootvader en Abd ar-Rahman hoopte beroep te kunnen doen op de loyaliteit van de bevolking tegenover de Omajjaden.

Beckwith, p. 88 Het Kalifaat van de Abbasiden had in 750 reeds zijn voornaamste rivaal, de Omajjaden, verslagen in een massale opstand.

Daarmee eindigde de machtsstrijd in het voordeel van Omajjaden.