Onderzoeksgelden in een zin

Zes bedrijven die fossiele brandstoffen produceren, hebben het voorbije decennium in de Verenigde Statenaan zevenentwintig universiteitenmeer dan 700 miljoen dollar onderzoeksgelden geschonken.

Hierdoor kwamen de aanvraagprocedures voor onderzoeksgelden voor onbepaalde tijd stil te liggen.

Toen in de jaren zeventig duidelijk werd hoe ongelooflijk rijk aan ongeziene soorten de bovenste regionen van het regenwoud waren, zette hij zich in voor het verwerven van onderzoeksgelden om die leefgebieden te onderzoeken voordat het te laat zou zijn.

Wellicht zijn deze wetenschappers de “klimaatdoemdenkers” die je noemt en misschien zelfs wel vermaledijde ontvangers van die onderzoeksgelden.

Bijvoorbeeld dat je extra onderzoeksgelden krijgt, of er data mee verzamelt.

Terwijl onder gevestigde docenten en hoogleraren een permanente veldslag woedt om onderzoeksgelden – onderwijs komt vaak op de tweede plaats.

Wetenschappers moeten over elkaars werk oordelen bij het toekennen van onderzoeksgelden.

Wie kritische experts zijn, doet binnen de branche snel de ronde en zij moeten vrezen geen of minder onderzoeksgelden voor zichzelf of hun universiteit te krijgen.

Zowel de bouw van het station als het aanstellen van de onderzoekers en het bergen van de zeeschatten moeten uit onderzoeksgelden worden betaald.

Het tekort op de begroting wordt veroorzaakt door de daling van het aantal studenten, de terugloop van het aantal promoties en de extra door het College van Bestuur opgelegde bezuinigingen op de onderzoeksgelden.

Eerdere pogingen om middels 'Voorwaardelijke Financiering' en de voorziening 'strategische overweging' herallocatie van onderzoeksgelden op basis van kwaliteit en relevantie te initieren zijn gestrand.