Onfray in een zin

Tot de extravaganties waartoe Onfray zich volgens Roudinesco liet verleiden: in 'Le Songe d'Eichmann' werd de Duitse filosoof Immanuel Kant door Onfray een voorganger van Adolf Eichmann genoemd.

Werkelijke naastenliefde bestaat volgens Onfray niet; naastenliefde is volgens Michel Onfray feitelijk een middel om het eigen genot centraal te stellen - hij spreekt daarom over consideratie in plaats van naastenliefde.

Volgens Onfray is het de plicht van de mens te genieten.

Je hebt een kroontje en dus een block-functie tot je beschikking, onfray.

Albert Camus (over wie Onfray recentelijk een biografie publiceerde, KJ) heeft laten zien hoe we ja kunnen zeggen tegen dat wat ja zegt tegen het leven, en nee tegen dat wat tegen het leven ingaat.

De vraag wordt opgeworpen door de 'Nouvel Observateur', die vindt dat filosoof Bernard-Henri Lévy door filosoof Michel Onfray is onttroond.

Het Franse ministerie van Cultuur ziet toe op het project dat dreigde te mislukken toen de verantwoordelijke organisator, Michel Onfray, er vorig jaar de brui aan gaf.

Nog geen dertig jaar oud en Onfray wordt onwel.

Onfray (1959) hekelde in de krant Le Monde de negatieve hartstochten die de campagne domineren.

Ook voor Michel Onfray is alles aanvaardbaar wat genot geeft, en alles te veroordelen wat pijn veroorzaakt.

De machtsstrijd die nu tussen Onfray en BHL is losgebarsten smeulde al een tijdje.

De relatie tot de ander definieert Onfray als een bewust kiezen dat door bepaalde affiniteiten of sympathieën wordt bepaald.

En daar zit voor mij het grootste probleem, want Onfray laat zich nauwelijks uit over de plaats die de dood in zijn filosofie heeft gekregen, afgezien van het feit dat hij de dood veracht.

In een voetnoot in zijn laatste boek kondigt Onfray aan dat de gastronomie het onderwerp van zijn volgende boek zal zijn.

Maar het ei dat Onfray ons opdient is een omelette soufflée: een gebakken ei met lucht.

Michel Onfray's laatste boeken vallen op door de schoonheid van de vorm, maar die schoonheid heeft iets dwangmatigs en lijkt een innerlijke leegte te willen verbergen.

Michel Onfray's «vrolijke wetenschap van het hedonisme» is dan ook niet mogelijk.

Nietzsches uitspraak: 'Dat wat me niet doodt, sterkt me', houdt Onfray zich vaak voor.

Zoals wanneer hij tegenover de filosoof Michel Onfray het Franse taboe op erfelijkheid doorbreekt met de suggestie dat pedofilie een genetische basis heeft.

Hoewel Onfray mooie troostende woorden heeft geschreven voor een vriend die een dierbaar iemand heeft verloren, lijkt hij bij zijn eigen dood niet stil te staan.