Ongehaast

De wijzers bestaan uit afval dat twee mannen, zorgvuldig en ongehaast, bijeen aan het vegen zijn op een parkeerplaats.

Zaak wordt het om me dan verder in te houden, ik wil eigenlijk gewoon de tijd nemen om deze bijna duizend bladzijden ongehaast tot me te nemen.

Alle handelingen, ons kijken, luisteren en doen kunnen op den duur van dat ongehaast, aandachtig “erbij zijn” doortrokken worden, waardoor het leven zich aan ons kan openbaren in vóór- en tegenspoed.