Ongrijpbaars in een zin

Dat racist en fascist aan zware inflatie onderhevig waren wist ik al, maar Nazi dat bleef toch iets ongrijpbaars, die bestonden toch niet meer op 300 kaalkopjes na.

Het gaat om iets ongrijpbaars, ontastbaars, maar daarom niet minder waardevol.

Een label wat mensen te gebruiken om de verantwoordelijkheid over daden, goed en slecht, over te dragen op iets ongrijpbaars opdat zij de verantwoordelijkheid ontlopen.

En communisme is wat ze willen: Ieders inkomen en spaargeld afdragen aan de staat, zodat de staat leuke dingen kan doen en oorlog voeren voor zoiets ongrijpbaars als het klimaat.

Tijdgeest is iets ongrijpbaars, zeker als je er middenin zit.

En dat is gevaarlijk, maar vooral moeilijk te sturen door partijen die wel met ratio en feiten kiezers proberen te overtuigen van het nut van zoiets ongrijpbaars als een verenigd Europa.

Het was iets ongrijpbaars, alles zat tegen.

Bij het publiek resteert alleen een gezamenlijke herinnering, en voor zo ver ze zoiets ongrijpbaars kunnen vastleggen: foto’s.

Dan volgt iets wat typerend is voor Hartley: de geliefden onderhandelen over hun relatie, alsof het niet om zoiets per definitie ongrijpbaars als gevoelens gaat maar om harde koopwaar.

Er was iets in hun gezichten dat ik nooit eerder had gezien: angst voor iets ongrijpbaars.

Ga er maar aanstaan: eindverantwoordelijk zijn voor iets ongrijpbaars.

Het begrip ‘Geschiedenis’ wordt in de roman als begrip iets ongrijpbaars: natuurlijk is ze blind en dat zijn degenen die geschiedenis maken ook.

Niet zozeer kennis geldt hier als kapitaal, maar zoiets ongrijpbaars als persoonlijk charisma.

Voor de Engelsen, niet echt een spiritueel volk, is het handig om een bezigheid te hebben die te maken heeft met zoiets ongrijpbaars als de eeuwigheid.

Ze hebben iets ongrijpbaars en daarmee iets heel machtigs.

Dat het fout gaat ligt niet aan de mensen, niet aan het systeem, maar aan iets ongrijpbaars als de tijd van het jaar.

De compositie appelleert aan iets ongrijpbaars: de herinnering aan een atmosfeer, een geur, een ouderwets beeldmerk, een drankje misschien?

En effect, dat is iets wonderlijks en ongrijpbaars, iets dat te maken heeft met timing, met dosering, met korte tussenzinnetjes die het tapijt onder een alinea wegtrekken, of met het terloops opdienen van een 'pizza funghi van Dr. Oetker'.

Zoals de Russische cultuurhistoricus Solomon Fokov hem typeert: «Hij had iets ongrijpbaars wat legerleiders soms ook hebben: door persoonlijke wilskracht een heel leger bewegen naar de totale overwinning.

Een gedicht waarin iets volmaakt ongrijpbaars heel secuur omschreven wordt.