Onsta in een zin

Een latere melding over de Onsta's dateert uit de late 16e eeuw, toen eerst Aepke Onsta en vervolgens diens zoon Eylco Onsta renten uit de heerd Verhildersum verkochten.

Of er later leden van de familie Onsta woonden is niet bekend, maar het wordt zeer waarschijnlijk geacht dat de Onsta's ook later de borg in bezit hielden.

De Onstaborg in Sauwerd, een op het oog onverwoestbaar stenen huis, was het 'stamslot' van de familie Onsta.

Hij volgde hen op als bewoner en wist zijn invloed te vergroten door de oude rechten van de Onsta's in Leens deels te erven en deels op te kopen.

In 1400 wist de stad Groningen het steenhuis van de Onsta's daarbij in te nemen.

In 1570 had waarschijnlijk deze Eylco Onsta de Oude een conflict met de pastoor van Bedum, Regnerus Papinck over een stuk grond.

In de praktijk werd echter in 1587, ruim twintig jaar na de dood van Aepke, bij de boedelscheiding geregeld dat niet hij, maar zijn zus Hidde Onsta samen de borg Verhildersum kreeg.

De gemeenschappelijke betovergrootouders zijn en zijn (onbekende) echtgenote, die de ouders zijn van Ewert Onsta, de echtgenote van Ewe II Ewesma, overgrootvader van Wigbolt.

Familie Tjarda van Starkenborgh Hidde en haar man Lulof of Ludolf Tjarda van Starkenborgh van de Dijkumborg bij Garsthuizen gingen vervolgens op de borg wonen, waarmee deze zelfstandig werd van Onsta, waarvan ze tot dan toe een 'dependance' vormde.

De Addinga's worden, volgens onder andere Abel Eppens in zijn kroniek (zestiende eeuw) in tegenstelling tot vele andere aanzienlijke geslachten, niet hoofdeling of heerschap genoemd maar 'jonker', evenals de Ripperda 's en de Onsta's.

In 1459 werden de landerijen in tweeën gedeeld door het graven van het Winsumerdiep tussen de landerijen van het convent en die van de Onsta's.

Naam De naam Ommelanden wordt voor het eerst vermeld in een akte van 26 september 1386, waarbij enkele Oosterlauwerse landschappen en de stad Groningen een verbond tegen de hoofdeling Onno Onsta sluiten.

Niet duidelijk is wie de twee figuren achter de knielende Egbert van Onsta werkelijk zijn.

Wetsinge viel onder de hoofdelingen uit het geslacht Onsta, die ten noordoosten van Wetsinge de Onstaborg bouwden (gesloopt in 1801).