Ontrukte

Martin Heidegger ontrukte deze paar regels van de zeventiende-eeuwse mysticus Angelus Silesius aan de vergetelheid.

Dat was de eerste botsing tussen het heden en een aan de tijd ontrukte vroomheid die innerlijke zekerheden boven wetenschappelijk bewijs verkiest.

Ik meende de plaats te ontloopen; doch mijn linkervoet, wanneer ik hem opheffen wilde, ontrukte mij eenen schreeuw der pijn.

De Italiaan Luca Pacioli ontrukte die in zijn De Divina Proportione (over de goddelijke verhouding) van 1509 aan de vergetelheid.

Zijn lichaam werd nooit gevonden Ook Veerman was gevallen, terwijl Hageman aan een sappeur de bijl ontrukte en met forse slagen op de poort beukte.