Opbeuren

Ida was uit haar humeur omdat ze voor haar rijexamen was gezakt. Haar broer wilde haar wat opbeuren met een grap, maar die schoot bij haar in het verkeerde keelgat, waardoor ze tegen hem uit haar slof schoot.

Kun je die pan even voor me opbeuren, dan leg ik deze onderzetter eronder.

Sorry, ik wou je maar opbeuren.

We gaan je mama opbeuren.

Zolang ze een mooi links en groen verhaaltje opbeuren aan hem voor het slapen gaan.

Hoe vond hij de balans tussen verwerken en opbeuren?

Wou dat ik je even kon helpen of opbeuren.

Het is niet alleen de schrijverij die boeit, ik kan me ook mateloos opbeuren aan de schrijfsels van anderen.

We moeten deze mensen opbeuren ipv in de grond trappen!

Dat zal die mensen opbeuren.

Wil je jezelf opbeuren met een nieuwe outfit?

Chris wil hem opbeuren door een feestje te organiseren.

De Maatschappij van Weldadigheid wilde de armen ‘opbeuren’ uit de ‘zedelijke verbastering’ waar zij door hun jarenlange armoede in terecht gekomen waren.

Meestal zal een teamgenoot je opbeuren met een schouderklop, een bemoedigend woordje, een aai over de bol.

Ja die goede oude tijd toen de aanloop naar het Sinterklaasfeest ons nog kon opbeuren met warmte en gezelligheid.

Dat zou hem opbeuren, zo schreef hij.

Het vervolg van de felicitatie heeft ook iets van de jarige opbeuren die net te horen heeft gekregen dat ie nog een half jaar te leven heeft.

Het zou de consument — en de wereldburger — moeten opbeuren, maar stilletjes is daar de wederopstanding van de wegwerpcultuur.

Dat opbeuren moet geschieden door die armen over te brengen naar ‘landbouwende koloniën’ op nog onontgonnen gronden.

Vele schrijvers, radiomakers en tv-gezichten hebben zich gewaagd aan het opbeuren van de ‘winter-Nederlander’, maar tevergeefs.