Oproeren

Herinnerd zich nog iemand de oproeren in Amsterdam jaren 60.

Hij verwijst naar de Kroningsrellen in 1980, rellen in Amsterdam in 1956 na de inval in Hongarije door de Sovjetunie en naar andere oproeren voor de Tweede Wereldoorlog.

In de eerste helft van de veertiende eeuw had deze explosieve situatie al tot oproeren geleid, maar na de grote pestepidemie bereikte de onvrede haar kookpunt.

Die staan te juichen bij de oproeren van BLM, zoals ze ook stonden te juichen bij pol pot en bij de heilstaat Noord Korea.

Slot van dit alles is een wijdverbreid verlies aan vertrouwen in de Weimarrepubliek en een golf van stakingen en oproeren.

Deze expositie gaat over oproeren in de Jordaan, over hartstochten, armoede, vertwijfeling en verzet.

Het handschrift heeft niet alleen de Beeldenstorm, maar ook oorlogen, stadsbranden en oproeren overleefd.

Toch is die vredige polder in onze geschiedenis nogal eens opgeschrikt door het rumoer van opstanden en oproeren.

Na de Venezolaanse Onafhankelijkheidsoorlog, een periode van verschillende oproeren en twee tijdelijke republieken, werd het land in 1821 definitief onafhankelijk van Spanje.

Doch indien zij uit hartstogt ontstaat, dan is zij eerzucht of begeerte, waardoor de menschen onder eenen valschen schijn van vroomheid meestal tweedragt en oproeren veroorzaken.

Het is met oproeren net als met de politiek vanaf de bovenste etage van het ijspaleis, het nut is ver te zoeken, maar ondertussen krijg je het idee dat de wereld aan je voeten ligt.

Paulus evenwel zegt: 'Maar wij doen onszelf in alles kennen als dienaren Gods: in veel dulden, in verdrukkingen, in noden, in benauwdheden, in slagen, in gevangenschappen, in oproeren, in moeiten, in nachten zonder slaap, in dagen zonder eten' (2 Cor.

Ze begeleidde hem door Afrika en zijn ervaringen in het Franse Vreemdelingen Legioen, de woestijnkaravanen, de steekpenningen, de oproeren, de smokkelaars en de piraten van de Arabische Zee.

Handelingen 18:1 Suetonius vertelt, dat Claudius in het jaar 49 de Joden verbande “omdat ze voortdurend in oproeren verwikkeld waren op aanstoken van ene Chrestos”.

Ooggetuigeverslagen van oproeren in de provincie Holland ten tijde van de Republiek (1690-1750).

Jan van Arkel nam moeizaam deel aan deze oproeren in het noorden, maar wenste enkele maanden later niet meer deel te nemen aan deze tochten.

Ze organiseerden toen bankovervallen en oproeren.

Zijn terugtrekking volgde op de oproeren in mei 1998.