Optatief

Wij leren dat het optatief de nevenvorm is van de conjunctief (de zogenaamde wensende wijs), maar wat de held en zijn aanstaande echtgenote precies hebben gehoord, komen wij niet te weten.

Dit wordt als volgt vervoegd: Indicatief teg. tijd Imperatief Optatief enkelv.

Oorspronkelijk heeft het Latijn wellicht ook een optatief gekend; dat blijkt uit de vormen s-i-m, s-i-s, etc. (van esse), en vel-i-m, vel-i-s, etc. (van velle).