Orangistische

Na enkele maanden kwam er in Gent een verkozen stadsbestuur met een orangistische meerderheid, dat echter na korte tijd werd geschorst toen in de stad een poging van orangistische coup werd ondernomen, door E. Grégoire en C. De Bast, maar die mislukte.

Als elfjarige zou hij het bombardement van generaal Chassé persoonlijk ervaren hebben – mogelijks omdat zijn vader een orangistische spion was.

De Schutterij van 's-Gravenhage zag zichzelf als voortzetting van het oude Sint-Jorisgilde en het nieuwe Orangistische stadsbestuur steunde die positie.

Er werden tevens plannen gemaakt om een orangistische staatsgreep te plegen door met een omweg de stadhouder in Den Haag te krijgen en de patriotse regenten te arresteren; hierover werd onder meer vergaderd in Nijmegen op 13 mei.

Het Handboek moest Groens calvinistisch-orangistische nationalisme ondersteunen.

Het orangistische gevaar was echter niet geweken, daar men de Belgische onvrede over het verdrag probeerde te mobiliseren.

Hij was een voorstander van het orangistische bewind in Brabant.

Hoewel hij wel Deventers grootste geleerde wordt genoemd, zagen sommige tijdgenoten vanwege zijn orangistische sympathieën in hem vooral een "miserabele flickfloyer".

In de jaren 1660 vonden orangistische optochten en spreekkoren plaats die gericht waren tegen de staatsgezinde broers De Witt.

In de post-revolutionaire context waarin hij werkte stond het bedwingen van orangistische provocaties centraal, maar de legale middelen die hij daarvoor ter beschikking had waren beperkt.

Vanaf de patriottentijd stonden orangistische politieke ideeën steeds meer onder druk.

Het feit dat er geen erfelijk stadhouder was, leidde tot de opleving van anti-orangistische gevoelens, onlusten en rellen.

Ook voor de Belgische koning was de orangistische agitatie niet onschuldig.

Het lijkt daarom, in tegenstelling tot wat onder anderen Colenbrander heeft beweerd, een centrale plek in te nemen binnen het orangistische vertoog van rond 1800.

Door de Franse inval in Staats-Vlaanderen roerde zich in het Walcherse stadje Veere een orangistische volksbeweging, die ook elders de gemoederen in beweging bracht.

De goede smaak verzet zich tegen orangistische uitbundigheid.

De Orangistische historicus Cees Fasseur uit 2008 echter dat de prins en Penelope het waarschijnlijk niet met elkaar deden, Bernhard had het al druk met een andere scharrel, Ann Orr Lewis.

Niet voor niets benoemd tot voorzitter van de Bond van Adverteerders en vast jurylid Orangistische Telegraaf-prijsvragen.

De compagnie Luzac & Van Damme stond in de jaren tachtig bekend als een orangistische boekhandel.

De orangistische advocaten, zoals Gent er veel telde, wisten waaraan zich te houden als ze voor raadsheer Le Bègue verschenen.