Orderecht in een zin

Michel Vols, hoogleraar Openbare-orderecht aan de Rijksuniversiteit Groningen, zei tegen RTV Noord dat het niet onwaarschijnlijk is dat bewoners worden opgevangen door familie of vrienden die hen in contact hebben gebracht met de onderwereld.

Openbare Orderecht is een van de snelst groeiende expertisegebieden binnen ons kantoor en zeker een van de meest dynamische.

De orde wordt tot de dynastieke orden gerekend, maar wordt niet erkend, omdat naar het orderecht alleen de ridderorden van de bij het Congres van Wenen aanwezige vorsten als lichamen naar Internationaal recht worden erkend.

Een orde als de "Orde van de Heilige Sebastiaan in Europa" wordt in het orderecht en in de faleristiek tot de pseudo-orden gerekend omdat ze niet voldoet aan de eis dat een orde door een staatshoofd, regering of fons honorum werd ingesteld.

Het is ongebruikelijk dat een Ridderorde niet een zelfstandige instelling is, maar in het orderecht zijn nog enkele voorbeelden te vinden van Orden die de hoogste rang van een andere Orde zijn.

In het orderecht geldt het oprichten van ridderorden als een voorrecht van regeringen en hoofden van (voorheen) regerende huizen.

Later werden regels van een " orderecht " geformuleerd en werd door juristen gesteld dat alleen soevereine vorsten een ridderorde konden instellen.

Omdat het een " huisorde ", een dynastieke orde betreft leert het orderecht dat het hoofd van een voormalige regerende dynastie een dergelijke orde mag blijven verlenen.

Volgens het volkerenrecht en het orderecht is deze ridderorde eigendom van het hoofd van het Huis Habsburg-Toscane en vreemde staten erkennen de benoemingen van de Groothertog en zijn opvolgers.

Zij hervormden hun oude ridderorden, zij waren daarvan volgens het orderecht immers nog steeds de eigenaar, en begonnen de orden binnen en buiten hun vroegere territorium weer op grote schaal te verlenen.

De afgezette vorsten mogen volgens het orderecht ook na hun aftreden ridderorden, met name huisorden blijven verlenen.

Het orderecht is een deel van het staats-en bestuursrecht.

In het verleden zijn in het orderecht vooral de positie en de opvolging van de grootmeester en het recht om een ridderorde te stichten bestudeerd.

Vanuit Rome gezien zijn deze Orden geen deel van de Orde van Malta maar omdat zij in de tsaar en de Pruisische koning een " fons honorum " waren zijn zij legitieme ridderorden volgens het orderecht en het internationaal recht.