Oresteia

De toneelgroep speelde toen Oresteia, een 2500 jaar oude Griekse tragedie.

Waarschijnlijk sloeg de term Oresteia oorspronkelijk ook op de komedie Proteus, het vierde deel.

De Oresteia markeert niet alleen het begin van een rechtsstaat.

In de 'Oresteia' (458 v C), de Griekse trilogie van Aischylos door Het Nationale Theater, speelt Anniek Pheifer (1977) Klytaimnestra, de vrouw die haar echtgenoot Agamemnon bij terugkomst uit de oorlog in bad ombrengt.

Veelal, ook hier, wordt de Oresteia tevens gezien als overgang van het matriarchaat naar het patriarchaat, een samenleving waarin mannen de macht hebben.

Als de wrekende zoon Orestes de tweede ­dubbele moord in de tragedie-triologie Oresteia heeft gepleegd, op de moeder en haar minnaar, spreekt hij (in de bewerking van Gerardjan Rijnders) een krachtige taal die een breuk met het verleden lijkt.

Gedurende drie zondagen in september zendt het Kunstkanaal op de televisie een andere versie van Aeschylos' Oresteia uit: die van deEngelse regisseur Sir Peter Hall en zijn Londense National Theatre (een registratie uit 1983).

Ook om de Oresteia kun je lachen en zelfs tijdens mijn voorstelling van Mijn Elektra hoor je af en toe een lach.

Boon ging aan de slag met stevig basismateriaal: Aeschylos' tragedietrilogie Oresteia, waarin het einde van tien jaar Trojaanse Oorlog samenvalt met het begin van een gruwelijke familie-afrekening.

Krachtpatserij ten koste van betekenisMet De vraag is niet of, maar wanneer maakte Nico Boon een absurde versie van de Griekse familietragedie Oresteia.

Verliezen uitvoeringen van de liederen van Schubert, de Don Giovanni van Mozart of de Oresteia van Aeschylos aan 'importantie en urgentie' omdat er weinig jongeren in de zaal zitten, zoals het pamflet suggereert?

Al schrapt men alle goden uit de Oresteia, de drijfveren van de personages blijven dezelfde.

HET FEIT DAT tegelijkertijd twee vertalingen van Aischylos’ trilogie Oresteia zijn verschenen, is een goede aanleiding deze moeder aller tragedies te herlezen.

In die zin is Liefde compleet tegenovergesteld aan Aars!, de controversiële theatertekst van Verhelst uit 2000 waarin een gezinsdrama gebaseerd op de Oresteia uitmondt in gruwelijk geweld.

Kort stuitte in haar onderzoek (ze schreef een proefschrift over de materie) ook voortdurend op liefde voor de klassieken van de Duitse kunstenaar, die nog in de laatste maanden voor zijn dood de Oresteia in tenminste drie verschillende vertalingen las.

In 2000 vond de regisseuse, Alize Zandwijk, dat het nù het moment was om met het RO Theater De Oresteia van Aischylos te spelen: "We hebben net een eeuw achter de kiezen vol bloedvergieten en vernietigingsdrift.