Oudersoorten

Volgens de onderzoekers is het zeegras een samensmelting van twee verschillende oudersoorten.

De determinatie van deze kikkers is vaak niet eenvoudig omdat kenmerken van de dieren kunnen overlappen met die van beide oudersoorten.

Deze soortkruising zou bij toeval kunnen zijn ontstaan in de Kaukasus, waar de verspreidingsgebieden van de beide oudersoorten elkaar overlappen.

Mocht deze hybride vruchtbaar zijn, dan zou elke kruising tussen twee bastaardeikvarens onderling, of tussen een bastaardeikvaren en een van de beide oudersoorten eveneens de naam Polypodium ×mantoniae krijgen.

Deze kruisingen hebben een andere snavelvorm in vergelijking met hun oudersoorten.

Reproductieve isolatie heeft zich namelijk ontwikkelt toen deze mus gescheiden leefde van zijn oudersoorten.

De bastaardkikker is een zichzelf op een bijzondere manier voortplantende kruising tussen poelkikker en meerkikker en heeft daarom eigenschappen die tussen de oudersoorten in liggen.

Nothosubspecies kunnen alleen voorkomen waar beide oudersoorten aanwezig zijn (dit is dus in tegenstelling tot een echte ondersoort).

Op plekken waar alle drie de soorten voorkomen is de hybride meestal veel talrijker dan de oudersoorten.

Ze worden klepton genoemd omdat ze zich weer met één van de oudersoorten kunnen voortplanten en in sommige gevallen ook onderling, maar zonder vermenging van het genetisch materiaal van de geslachtscellen.

De 'oudersoorten' zijn de eerder genoemde meerkikker (P.

Zoals bij de meeste orchideeënhybriden, vertoont A. ×gennarii intermediaire kenmerken, tussen die van beide oudersoorten inliggend.