Oudnoorse

In het deze week verschenen boek Lachend naar Walhalla (Omniboek) weegt hoogleraar en Tolkienkenner Tom Shippey de waarde van de Oudnoorse literatuur af tegen vondsten en de bronnen van slachtoffers, maar vertelt vooral verhalen.

Deze bewerking is niet bewaard gebleven in het Oudfrans maar we kennen ze wel uit de Oudnoorse Karlamagnús-Saga, een verzameling Karelromans uit de dertiende eeuw.

Deze vertaling, met de Oudnoorse grondtekst, verscheen in druk in 1697.

Hun visie was erg etno-racistisch en 'romantisch' en gebaseerd op een selectieve mengeling van wat uit Romeinse en Oudnoorse bronnen bekend is geworden.

Volgens verschillende websites komt de kern van beide woorden van het Oudnoorse, wat zoiets betekent als: datgene waarvoor men zorg draagt.

Het woord ‘Yule’ is afgeleid van het Oudnoorse woord voor wiel, een synoniem voor de zon, en symboliseert een nieuw begin en de cyclische beweging van de zon en maan.

De naam "Vladimir" is het gevolg van volksetymologie : in het Russisch betekent hij “heerser van de wereld”, maar in werkelijkheid is de naam de Slavische versie van het Oudnoorse “Valdemar”, wat "beroemd door macht" betekent.

De term scree komt van het Oudnoorse "skriða", aardverschuiving.

Etymologisch komt het woord bak overeen met het Oudnoorse woord bak, dat rug of achterzijde betekent; het Engelse woord back betekent eveneens rug.

Haar naam, Gausta, kan afgeleid zijn van het oudnoorse Gausstod naar gaus, stromend water, en stod (boothuis).

Hij stelde in 1832 en 1845 voor de Oudnoorse taal weer in gebruik te nemen.

Verhalen hierover zijn voornamelijk terug te vinden in Oudnoorse en Oudengelse teksten.

Het is ook mogelijk dat het Oudnoorse woord horn voor "hoek" hier werd gebruikt, temeer daar de rivier Claire in een hoek van 90° op de Seine uitloopt, maar er wordt getwijfeld aan deze interpretatie.