Paape

Paape had nog contact met zijn oude leerkrachten aan Sint-Lucas in Sint-Gillis.

Paape kwam ter wereld in een arm gezin met veel kinderen.

Men betwijfelt wel eens of het kantiaanse ‘zelfdenken’ niet te hoog is gegrepen: ‘Is het Bataafsche volk wel rijp voor de vrijheid?’, vraagt Gerrit Paape zich af.

Wat een figuur, die Paape!

Als iets hem niet zinde, doopte Gerrit Paape zijn pen in gif.

Hij is de kleinzoon van soldaat Paape, die tijdens de oorlog diende in kazemat VII, de zoeklichtkazemat.

Kun je Paape’s werk nu nog zonder al te veel toelichtingen lezen?

Paape heeft dan ook niet veel op met het streven naar herstel van gewaande oude vrijheden: men moest nieuwe wegen inslaan!

Toendertijd zaten daar ook nog de schoolmeesters Paape en Weijler, schilder Henk Verkerke en Chiel Dekker in het bestuur.

Binnen een jaar kwamen Staal en Paape door hun fanatisme in moeilijkheden, nadat de aanzetters tot het Kollumer oproer waren berecht.

Franquin en Morris raadden Paape aan om ook bij Dupuis aan te kloppen.

Hij hervormde het blad en vroeg Paape om met sciencefiction te beginnen, een genre dat toen als pulp bekendstond.

Jackeddy Nadat de wegen van Nagant en Fromenteau uiteengingen, wierf Nagant twee jonge tekenaars aan: Édouard (Eddy) Paape en Jacques Eggermont.

Levensloop Paape kwam ter wereld in een arm gezin met veel kinderen.

Paape, anti-orangist in hart en nieren, gooide zijn onafhankelijkheid te grabbel door vooruit te lopen op gerechtelijke procedures en uitspraken.

Paape begon het verhaal in 1993, maar gaf er de brui aan na drie platen.

Paape, De Bevere, Franquin en Culliford zouden later tot de pioniers van de Belgisch-Franse strip worden gerekend.

Paape werkte er onder de pseudoniemen Milpatt, Jo Legay en Péli aan strips en spelletjespagina's.

Paape werkte ook als illustrator en hielp in 1948 Victor Hubinon met Tarawa, het Bloedige Atol.

Yorik is een Belgische stripreeks die begonnen is in 1975 met André-Paul Duchâteau als schrijver en Eddy Paape als tekenaar.