Padmasambhava in een zin

De gestalte die Padmasambhava nu volop heeft, dateert in de Tibetaanse documenten uit de veertiende eeuw.

De koning en de leden van zijn entourage waren zo onder de indruk dat zij toegewijde discipelen van Padmasambhava werden.

De naam Padmasambhava wordt in de Tibetaanse geschiedschrijving voor het eerst aan het eind van de tiende eeuw vermeld.

De rol van Padmasambhava en de bouw van het klooster van Samye is een van de meest essentiële elementen in de traditionele Tibetaanse geschiedschrijving.

Hij adviseerde de koning om hulp van een tantrisch meester, Padmasambhava, in te roepen.

In de tekst van het Testament komt hij dan inderdaad met Padmasambhava en een Nepalese architect.

Literair-historisch onderzoek van de laatste decennia heeft uitgewezen, dat ook deze – net als alle andere aan Padmasambhava toegeschreven werken – op een veel later tijdstip zijn geschreven.

Ten aanzien van Padmasambhava is er - strikt feitelijk en historisch gezien - geen enkel document in de Tibetaanse geschiedschrijving dat zijn historisch bestaan zou kunnen valideren.

Hoewel Padmasambhava heel duidelijk maakt dat mannen en vrouwen vanuit dzogchen gezien gelijkwaardig zijn, is de praktijk van het boeddhisme, onder andere in Tibet, anders uitgevallen.

Shantarakshita adviseerde vervolgens de keizer om Padmasambhava te vragen dit werk te voltooien.

Padmasambhava was hoofdredacteur van de tantra vertalingen van het Sanskrit naar het Tibetaans.

De naam Padmasambhava wordt in de Tibetaanse geschiedschrijving pas voor het eerst aan het eind van de 10e eeuw vermeld.

In die kloosters werden dan grote vernielingen aangericht, bijvoorbeeld het vernietigen van standbeelden en afbeeldingen van Padmasambhava en dat van literatuur van de nyingma.

Longchenpa wordt soms de eretitel "De Tweede Boeddha" gegeven, een term die ook vaak aan Padmasambhava werd gegeven.

Ook na Padmasambhava in de achtste eeuw zijn er dus voortdurend nieuwe mundane dharmapāla's aan het pantheon toegevoegd.

Padmasambhava arriveerde in Tibet en gaf de geesten en demonen het ultimatum zich tot het boeddhisme te bekeren dan wel te verdwijnen.

Padmasambhava wordt echter door de koning al spoedig weer gedwongen te vertrekken en speelt in de tekst geen enkele rol bij de bouw en stichting van het klooster.

Rahu was in het Tibetaanse pantheon oorspronkelijk een van de machten die door Padmasambhava zou zijn bedwongen, maar is nu een bodhisattva.

De Tibetaanse geestelijke Padmasambhava arriveerde vervolgens in Tibet en dwong ze een eed af te leggen ter bescherming van het boeddhisme.

Het leven van Padmasambhava als handleiding voor boeddha's.