Palatum

Hij sloeg met zijn tong tegen zijn palatum.

Dit geslacht heeft zeer lange foramina incisiva, een grote derde bovenkies, een breed os interparietale en een lang palatum.

Het palatum gaat verder naar achteren door.

Daarnaast komen skelet- en gebitsafwijkingen voor (scoliose, botfracturen, hoog palatum, vertraagde uitval melkgebit).

Als diagnostische kenmerken gaven ze een kort palatum, pentalophodonte kiezen en middelgrote tot grote kiezen.

Als kenmerken voor de groep noemde hij brede voeten, een lange staart, zes mammae, brachydonte en pentalophodonte kiezen, een breed, kort palatum en een smalle zygomatische plaat.

Het kind zuigt niet zozeer aan de tepel, maar 'masseert' de tepel tussen het verhemelte (palatum) en de tong op een ritmische manier.

Ook de relatief simpele gaatjes aan de zijkant van het achterste deel van het palatum ondersteunen de verwantschap met de twee andere geslachten.

Ook loopt het palatum niet nog een stuk door achter de tweede bovenkies.

De ossa nasalia zijn relatief kort, net als het verhemelte (palatum) en de kiezen.

De schedel bezit een aantal typische rijstratkenmerken: het harde verhemelte (palatum) is lang, er is geen strot van het os sphenoides en er is geen uitsteeksel van het os squamosum in contact met het tegmen tympani.

Palataal Palataal betekent in de fonetiek de vorming van een spraakklank ( klinker (klank) of medeklinker ) door de tong met het harde verhemelte ( Lat. palatum) contact te laten houden.