Palestrina in een zin

De muzikale hervorming binnen de Katholieke Kerk waartoe het Concilie van Trente besloot, orïënteerde zich sterk op de stijl van Palestrina.

Het huidige familiehoofd, Augusto Barberini, draagt nog steeds de titel 'Prins van Palestrina', en beheert nog het landgoed waar zijn voorouders vandaan komen.

Keizer Aurelianus besliste dat Agapitus teruggebracht moest worden naar Palestrina.

Taddeo's oudste zoon Carlo werd kardinaal, en zijn jongere zoon Maffeo erfde zijn vaders titel als Prins van Palestrina.

Tegen het einde van 1298 had Landolfo Colonna, Palestrina en andere steden veroverd en met de grond gelijk gemaakt.

Tenslotte werd Agapitus onthoofd, juist buiten de stadsmuren van Palestrina.

Vooral in de meerkorigheid gebruikt Pitoni een gegeven, dat noodzakelijk vrijheden eist, die in de strikte Palestrina-stijl niet mogelijk waren.

Op 17-jarige leeftijd startte hij een jezuïetenopleiding op Rome, waar hij in contact kwam met de grote Italiaanse componisten van die tijd – Palestrina was er één van.

Cantus opent met Palestrina’s motet ’Ad te levavi’ en voert haar publiek met composities van Gombert en Regnart naar ’Hodie nobis caelorum Rex’, geschreven voor Eerste Kerstdag.

De compositie van Palestrina is uit 1581, toen een van de aquaducten net hersteld was: de Aqua Vergine.

In 1594 verving hij Giovanni Pierluigi da Palestrina als officieel componist van het Pauselijk koor, zo’n beetje de hoogste positie die je in Rome als componist kon bereiken.

In Rome maakte hij kennis met het oeuvre van Palestrina.

In tien jaar tijd is het koor onder leiding van Marion van Zonneveld gegroeid van het zingen van eenvoudige koralen van Schein tot de polyfone koormuziek van bijvoorbeeld Victoria, da Palestrina en vele anderen.

In zijn tijd stond hij in hoog aanzien, met name vanwege zijn motetten, die vooruitlopen op de stijl van Giovanni Pierluigi da Palestrina; bovendien was hij een pionier van de meerkorige stijl.

Na het concilie van Trente werd in Rome de eerste Jezuïetenschool opgericht, het Seminario Romano, waar Palestrina aan het hoofd kwam van de muziekafdeling.

De 'Hodie christus natus est' (vandaag is Christus geboren) mis van Palestrina is mooi en de op de goede plaatsen tussengevoegde composities van Josquin, Frescobaldi, de Victoria, Pasquini en Anerio ook.

Wat de ontwikkeling van de terrassenbouw betreft loopt er een direkte lijn van het Fortunaheiligdom in Palestrina via het Belvedere in het Vaticaan naar de Villa d'Este.

Als erfgenaam van Josquin Desprez en als voorganger van da Palestrina drukte hij zijn stempel op een nieuwe Italiaans-Nederlandse stijl, die nog honderd jaar lang de interesse wist te wekken van nieuwe generaties componisten.

Crecquillons muziek stond bij zijn tijdgenoten in hoog aanzien; ze vertoont een harmonische en melodische gladheid die een voorafspiegeling is van een polyfone stijl die bij Palestrina een hoogtepunt bereikt.

De kariatiden, het borstbeeld van Giovanni Pierluigi da Palestrina en de genieën zijn het werk van de Tieltenaar Auguste Braekevelt.