Paltsgraaf in een zin

In 1344 eiste de paltsgraaf de afbraak van de burcht, maar de aartsbisschop wist zijn claim op de burcht door te zetten en kreeg het gedaan dat de klacht van de paltsgraaf werd afgewezen.

In 1640 stond de paltsgraaf van Palts-Zweibrücken de heerlijkheid af aan Christiaan I van Palts-Birkenfeld, een jongere broer van paltsgraaf Georg Willem.

In de tijd dat ze was gehuwd met de Engelse koningszoon Humphrey, hertog van Gloucester, schreef ze eens een brief aan een ongenoemde neef, mogelijk paltsgraaf Lodewijk van Beieren.

Aangezien zijn schoonvader in 923 werd afgezet als hertog van Lotharingen, wordt vermoed dat hij maar korte tijd als paltsgraaf fungeerde.

Aanvankelijk werd de militaire autoriteit in Lotharingen toegewezen aan graaf Reinier I van Henegouwen, maar na diens dood in 915 werd Wigerik paltsgraaf van Lotharingen.

Als paltsgraaf aan de Rijn werd Herman van Stahleck opgevolgd door Koenraad de Staufer, een halfbroer van keizer Frederik I Barbarossa.

De functie van Hongaars paltsgraaf was al jaren niet meer gegeven en de aanstelling door het Hongaarse parlement paste volkomen in Leopolds idee over volkssoevereiniteit.

De paltsgraaf werd onder andere gesteund door de aan Johan verwante graven Filips II van Nassau-Weilburg en Johan II van Nassau-Saarbrücken.

De politiek van paltsgraaf Johan was gericht op de verdere uitbreiding van zijn grondgebied.

Helena had controle over de koninklijke bezittingen en het leger door haar broer, die tot paltsgraaf en opperbevelhebber werd benoemd.

Het is bekend dat deze belangrijke positie aan de Rijn reeds in 1314 aanleiding gaf tot ernstige botsingen tussen de aartsbisschop en de paltsgraaf.

In 1195 volgde hij zijn schoonvader op als paltsgraaf aan de Rijn.

In 1268 werd het inmiddels inhoudsloze ambt van paltsgraaf van Zwaben verkocht.

In 1307 deed Albrecht II definitief afstand van zijn titel van landgraaf van Thüringen en van paltsgraaf van Saksen en schonk de titels in ruil voor een lijfrente aan zijn zoon Frederik.

Kleeburg, eens bezit van de familie Hohenbourg, werd in 1504 door de keizer overgedragen aan de paltsgraaf van Palts-Zweibrücken.

Later benoemd tot paltsgraaf en erfde in 967 Meaux en Troyes van zijn broer Robert.

Na de dood van paltsgraaf Otto I probeerde Stefanus III het paltsgraafschap Bourgondië via een huwelijksverbintenis in zijn dynastie brengen.

Op de middelste rij staat de paltsgraaf voor de koning met een gouden schotel in zijn handen.

Paltsgraaf Herman II heeft de indrukwekkende stichting echter niet zelf kunnen voltooien.

Hoog op het fronton in de puntgevel prijkt het wapenschild van Karel Theodor (1724-1799), hertog van Neuburg, keurvorst van Beieren, paltsgraaf van de Rijn, en heer van het Land van Wijnendaele en van de stad Roeselare.