Panken

Panken was de zoon van Joannis Baptista Panken, burgemeester van Duizel, en Antonia Willems.

Petrus Panken was de zoon van Joannis Baptista Panken, burgemeester van Duizel, en Antonia Willems.

Dankzij Hermans had Panken toegang tot de bibliotheek van het Genootschap en kwam hij in aanraking met grafheuvels elders en oudheidkundige verzamelingen van anderen.

Eersel - Petrus Norbertus Panken (ca. 1883) (p. 6) Met de spottende term Zaligheden werd verwezen naar de sel-dorpen en hun omgeving, waarvan de inwoners, in hun onwetendheid van de welvaart elders, dachten dat zij een zalig leven leidden.

Petrus Panken is ongehuwd gebleven.

Meester Panken beschrijft dat de vlag nu al voor de 53ste keer door dezelfde persoon op de domspits was geplaatst; een levensgevaarlijk karwei, uitgevoerd door iemand die dit een jaar later voor het laatst zou doen.

In 1874 beschreef Peter Panken, een schoolmeester uit Bergeijk in Noord-Brabant hoe hij naar Utrecht reisde om in die stad het feest bij te wonen.

Nu is Panken geen autoriteit op het gebied van volksgebruiken, maar hij was een goed waarnemer en schreef er verschillende artikelen over.

Onderwijzer Panken (bekend van zijn dagboeken) was de eerste, die in 1848 in de heuvel groef.

Hierna wilde Panken zich wijden aan dorpsmonografieën, maar deze bleven beperkt tot enkele summiere, onsystematische verhandelingen en artikelen.

Daarna werd Panken Onder de Candidaten van het Genootschap aangetekend, wat een grote eer was voor de dorpsonderwijzer, daar het gezelschap voornamelijk uit zeer deftige heren bestond.

In 2003 gaat Panken statutair aftreden.

De onderwijzer-oudheidkundige Petrus Norbertus Panken uit Westerhoven ontdekte in 1844 als eerste deze grafheuvels.

Dit kan niet los worden gezien van het feit dat Panken door het gemeentebestuur werd onderbetaald, hetgeen hij met succes in een lang slepende procedure aanvocht.

Reeds in 1839 toonde Panken belangstelling voor de vele grafheuvels die op de Bergerheide te Bergeijk te vinden waren.

Dit genootschap attendeerde Panken ook op het optekenen van volksoverleveringen, die stellig tot het heidendom behoorden, waarvan prehistorische begraafplaatsen omgeven zouden zijn.

Panken zocht en vond contact met anderen die geschiedwerken schreven, zoals zijn hoog gewaardeerde, deftige, christelijke en uitstekend wetenschappelijke vriend L. Houben, en F.N. Smits, die beiden werkten aan de Geschiedenis van Eindhoven.

Zo kon Panken diverse mensen van dienst zijn met zijn aantekeningen.