Panofsky in een zin

De iconologie werd dankzij het werk van Panofsky een belangrijke discipline in de studie van de meesters uit de oude Nederlanden en ze werd uitgebreid gebruikt in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw.

De iconologische op teksten gebaseerde methode van Wind, Panofsky en Warburg stond lijnrecht tegenover het primaat van het beeld bij Gombrich.

Susie Nash, 2013, p. 97. Nochtans was de studie van de iconologische betekenis van de werken maar een klein onderdeel van de opzet van Panofsky.

Erwin Panofsky heeft een aantal geschriften van Suger vertaald naar het Engels.

In dit schilderij valt op het eerste gezicht niets bijzonders te zien, maar als men goed kijkt, ziet men dat Van Eyck er symbolen in verwerkte die volgens de kunstgeleerde Erwin Panofsky duidelijk op een sacrament wijzen.

Panofsky tracht te peilen naar de mentaliteit die de mogelijkheidvoorwaarden voor dergelijke "realistische" schilderijen schiep.

Søren Kierkegaard (in de 19e eeuw) en Walter Benjamin & Erwin Panofsky (in de 20e eeuw) schreven erover.

Eminente specialisten zoals Erwin Panofsky namen er ook aan deel.

Kunsthistoricus Erwin Panofsky wijst op een zekere suggestiviteit in de blik van de vrouw, die in zijn woorden iets weergeeft van 'intelligentie, innerlijk conflict en van een smeulende gepassioneerdheid'.

Met name Erwin Panofsky heeft in zijn boek "Early Netherlandish Painting" uit 1953 deze benaming voor de Oudnederlandse schilderkunst voorgesteld.

Naast lof, kreeg Erwin Panofsky ook kritiek op zijn manier van denken en werken.

Panofsky huldigde eigenlijk dezelfde stellingen als De Tolnay, maar hij gebruikte de term ‘nominalisme’ in plaats van realisme.

Panofsky’s nadruk op en zoektocht naar die verborgen symboliek werd na het verschijnen van zijn boek sterk uitvergroot en latere onderzoekers gingen religieuze symbolen zoeken waar die waarschijnlijk nooit bedoeld waren.