Pantserkorps

Aan de rechterflank van het 47ste Pantserkorps verliep de opmars van het 46ste Pantserkorps zelfs nog sneller.

Het 3de pantserkorps en het 40e Pantserkorps vielen de flank van het zuidwestelijke front aan.

Het centrum van Pantsergroep 2 werd gevormd door het 46ste Pantserkorps, dat ten zuiden van het 47ste Pantserkorps moest oprukken.

Op 29 januari wisten de restanten van het 24e Pantserkorps en het pantserkorps “Grossdeutschland” de Oder te bereiken.

Aan de uiterste rechterflank werd het 24ste Pantserkorps aanvankelijk meer gehinderd door de vernielde bruggen en moeilijk berijdbare wegen dan door de Sovjettroepen.

Al eerder had hij een conflict gehad met Guderian die zelf met zijn pantserkorps de Maasovergang wilde forceren.

Dat er nog zoveel wisten te ontsnappen naar de Duitse linies bij Lysjanka was vooral te danken aan de pogingen van het 3e Pantserkorps om Gruppe Stemmermann te ontzetten.

De 23e SS-Pantsergrenadiersdivisie moest vanuit het noorden komen, maar bereikte nooit de sector van het 11de SS-Pantserkorps.

De rechterflank werd gevormd door het 3e Pantserkorps, bestaande uit de 23e Pantserdivisie en de Roemeense 2e Bergdivisie die zich op de noordelijke oever van de Baksan bevonden.

De Staf 52e Beveiligingsdivisie werd uit het front genomen en de SS-Gruppe Hierthes + diens Letse eenheden werd direct onder het 39e Pantserkorps geplaatst.

De taak van het korps was het dekken van de linkerflank van het 41e Pantserkorps, door middel van een aanval op het Russische 27e Leger richting Maloarchangelsk.

Een Sovjetgeneraal die een stad veroverde werd in de krant vermeld, maar doordat het 48e Pantserkorps alle steden vermeed, wist het zonder noemenswaardige verliezen zijn nieuwe positie te bereiken.

Eind mei 1942 kreeg het 9e Leger de beschikking over het 46e Pantserkorps.

Generaal Hermann Breith, commandant van het 3e Pantserkorps, vroeg toestemming om de ontzettingstroepen samen te voegen en een corridor te vormen naar Gruppe Stemmermann.

Hausser, intussen omsingeld, negeerde dit “Führerbefehl” echter, ontruimde de stad en brak met zijn SS-Pantserkorps naar het zuidwesten uit.

Het 39e Pantserkorps startte om 08.00 uur vanaf de linie Laizuva-Vieksniai-Tryskiai met beide pantserdivisies naast elkaar en boekte goede voortgang, die zelfs ’s avond nog voortduurde.

Het 40e Pantserkorps capituleerde op 8 mei 1945 in het grensgebied midden-Silezië/Tsjechië.

Het 47ste Pantserkorps volgde de zuidelijke oever van de Dnjepr in de richting van Smolensk.

Het 48e Pantserkorps kreeg de opdracht de flank van het 1e Pantserleger te versterken.

Het 58e Pantserkorps capituleerde op 16 april 1945 ten noorden van Keulen.