Paradoxen

Socratische paradoxen Deze opvatting maakt deel uit van de zgn. 'Socratische paradoxen'.

De paradoxen zijn de wereld nog niet uit.

Stephen was waarschijnlijk een van de eersten die doorhadden dat je met het multiversum-denken verstrikt zou raken in paradoxen en onvoorspelbaarheid en dat het uiteindelijk niet op degelijke wetenschappelijke grondvesten zou kunnen rusten.

Afgaand op de beschikbare literatuur en de uitingen in de media noemt Weyns de woke cultuur een rommeltje met vele paradoxen.

Een van de scherpste paradoxen van het leven is dat de helderste toekomst afhangt van je vermogen om aandacht te besteden aan het heden.

Ik hou ervan om op zoek te gaan naar zulke paradoxen, zeker binnen religieuze kwesties.

Met vrienden en kennissen heb ik het vaak over de paradoxen van deze tijd.

De Notre-Dame blijft volgens de auteur een gebouw van en omgeven door paradoxen.

Analyse van een waarnemers-ervaring in een opeenvolging van "waarnemer-momenten" helpt om bepaalde paradoxen te voorkomen.

De meeste paradoxen van Eubulides werden echter reeds eerder ontdekt en slechts door hem geherformuleerd.

De ondergrondse mens spreekt zichzelf tegen, neemt gas terug, irriteert, provoceert, speelt met paradoxen als ware hij een laat-twintigste-eeuwer.

De Tao Te Ching staat vol met dit soort paradoxen.

Gellner, E., p. 81. Ook deze opvatting hangt weer nauw samen met hun idee dat het gezond verstand, dat vrij is van paradoxen, het altijd bij het rechte eind heeft.

Het principe van dergelijke paradoxen is echter al sinds circa 1860 bekend.

In tegenstelling tot gewone verzamelingen kunnen eigenlijke klassen niet vrijelijk gebruikt worden bij de constructie van grotere verzamelingen zonder te vervallen in logische paradoxen.

Ook uit de Middeleeuwen zijn een aantal paradoxen bekend, maar het schrijven ervan werd pas echt populair in de zestiende eeuw.

Op deze onnavolgbare manier, geeft de Mahabharata via vele paradoxen die in elkaar zijn vervlochten, onder andere een antwoord op de vraag of er predestinatie is ofwel vrije wil.

Overigens worden logische paradoxen door de Grieken al uitgebreid besproken.

Sindsdien is men ook andere paradoxen gaan onderzoeken.

Ze is daarmee een illustratie van het feit dat paradoxen in het algemeen optreden als er begripsmatige problemen zijn in de theorievorming.