Parnasse

Gautier, theoreticus van de Parnasse De dichters van de Parnasse zetten zich vooral in de vorm af tegen de Romantiek en propageerden het principe van 'l'Art pour l'Art' (kunst omwille van de kunst): alleen dat wat zonder enig nut is kan mooi zijn.

In 1875, was hij lid van het derde comité dat Parnasse Contemporain samenstelde.

Uit Évrard Titon du Tillets aantekening in diens Le Parnasse françois dat Couperin in zijn 35e levensjaar overleed is af te leiden dat hij ca. 1626 werd geboren.

Les Violons des lumières, de violen van de Verlichting, belicht het Franse ensemble Les Plaisirs du Parnasse zes onbekende componisten die symbool staan voor de glorietijd van de viool halverwege de achttiende eeuw.

Hij wordt wel beschouwd als de dichter die op de meest letterlijke manier de principes van de Parnasse toepaste: kunst omwille van de kunst, afstandelijke vormelijkheid, zin voor het detail.

Via zijn vriend Théodore de Banville kwam hij in aanraking met de Parnassiens en publiceerde zijn eerste gedichten in de bekende bloemlezing “Parnasse contemporain” (1863).