Parthenogenese

Bij parthenogenese zijn de nakomelingen dan ook volledig genetisch identiek aan de moeder.

Dit paartje reproduceerde zelfs nog twee keer na de parthenogenese.

Bij parthenogenese voortplanting komen er geen mannetjes aan te pas.

In Amerikaanse populaties is geen parthenogenese vastgesteld.

Sommige wolluissoorten kunnen zich ook ongeslachtelijk voortplanten (parthenogenese).

Dit noemt men parthenogenese of maagdelijke voortplanting, dat wil zeggen dat vrouwtjes nakomelingen kunnen krijgen zonder dat hier mannetjes aan te pas komen.

Bij veel soorten is er bovendien sprake van facultatieve parthenogenese, waarbij dieren zich zowel geslachtelijk als ongeslachtelijk kunnen voortplanten.

Bij zoogdieren vindt geen parthenogenese plaats, althans niet op natuurlijke wijze.

Enerzijds zou er sprake kunnen zijn van parthenogenese.

Het aquariumpersoneel zal DNA-testen uitvoeren op de nieuwkomelingen om na te gaan of het gaat om klonen van de moeder (zoals dat het geval zou zijn bij parthenogenese) of dat het om een gemend ras gaat.

Deze vrouwtjes leggen door parthenogenese hun eitjes op de zomer- en wintereik.

Een ander trekje van de vliesvleugeligen (dat bij andere insecten overigens ook voorkomt), is parthenogenese of ongeslachtelijke voortplanting.

In Nederland komt vooral de vorm met parthenogenese voor.

Maar bij parthenogenese dupliceert het geslachtschromosoom zich, waardoor altijd de combinatie ZZ (man) of WW (niet levensvatbaar) ontstaat.

Ook bij de Komodovaraan schijnt sprake te zijn van parthenogenese en bij de haai is dit waargenomen.

Bij sommige diersoorten lijkt er uitsluitend sprake te zijn van parthenogenese.