Pastiche

Dit had ook een uitspraak van Norma Desmond (Gloria Swanson) kunnen zijn in Billy Wilders meesterlijke pastiche (1950), of van Elizabeth Taylor, of van Julia Roberts, of van noem ze maar op.

En, laten we ze niet vergeten, bij pastiche-fascisten in de hunkering naar wraak en tribunalen.

Nu heeft ze er nog twee”, zingt een stem in het donker, fluisterend en hees, in een treffende Spinvis-pastiche.

Commentator Nick Timothy, een oud-adviseur van Theresa May, sprak over ‘pastiche-thatcherisme’.

Klinkt als een fantastische pastiche die ik graag in volle glorie zou willen aanschouwen!

Met de ontregelende zombie-pastiche Coupez! stond de Oscarwinnende regisseur Michel Hazanavicius (The Artist) voor een pittige uitdaging: goede cinema maken over een slechte film.

Met dertien uur riskeert Stranger Things misschien een beetje dat de pastiche uitloopt op een klucht.

Voor een show die ooit een leuke pastiche was op jaren tachtig-films".

Een beetje Boekestijn ziet dan ook precies de verborgen boodschap in bovenstaande ietwat saaie pastiche die de NAVO-beeldvoerders lieten maken van de verlovingsfoto.

Wanneer Bert Brussen zo'n leuke pastiche kan maken op het NOS artikel over de Taliban en de Sharia, dan heb ik hier nog een artikel van hun site waar je los op kunt gaan.

Dit werk verenigt - door een duizelingwekkende afwisseling in tempo, gevoel en orkestkleuren - pastiche met de mogelijkheid dat Respighi (weer) een eerbetoon aan zijn landgenoot Rossini kon brengen.

Het andere, rond een deuropening, is een soort pastiche op het thema van de Bremer Stadsmuzikanten en stelt de door dieren gesymboliseerde geallieerde landen voor versus het Duitse rijk.

Hamels tragische operette ‘Snow White’ uit 2008 was ook al zo’n hilarische en melodieuze pastiche.

Toneelgroep Maastricht speelt ‘Noem het maar liefde’ van Ilja Leonard Pfeijffer: zowel hartenkreet als een briljante pastiche op van Arthur Schnitzler, én een hedendaagse moraliteit.

Bassies Grunberg-pastiche is geslaagd.

Hij biedt geen modernisering maar een pastiche: een vervolg zoals James het zelf anderhalve eeuw terug had kunnen schrijven.

Spot on pastiche van totaal leeg narcisme van hoofdstedelijk ironies parttime vrouwtje.

De Coen-broertjes die een pastiche op het jonge Dylan-tijdperk maken.

Een pastiche die de beste elementen van "de oudere jongere", "de positivo's" met de morsigheid van onsterfelijke kneuzen als "de vieze man" en "Walter de la Roche Brune", mooi dat dit nog gewoon kan in het verziekte televisieklimaat van 2017.

Eerder is het een pastiche van Tolstoj en andere klassieke Russische romanciers, maar dan compacter, met een modern tempo en zonder de paginalange beschrijvingen.