Pathetiek

Marco Weijers (Telegraaf) en Henk van Gelder (NRC) zijn weinig te spreken over de pathetiek van de voorstelling, een pathetiek die 'soms over het toneel giert'.

Een morbide pathetiek die kwetsend, beschamend en een premier onwaardig is.

Iets minder goedkope pathetiek graag.

Juist die feitelijke beschrijving, ontdaan van alle pathetiek, kan toch ontroeren, omdat het raakt aan een kern: er is een mens gestorven.

Soms keek ik in de spiegel terwijl ik huilde, de pathetiek zal er al vroeg in.

De versie uit de Hermitage is bovendien iets schetsmatiger uitgewerkt en geeft ook meer expressie te zien: er is meer angst, er zijn meer tranen op de wangen van Abraham en er is meer pathetiek.

Dat uitgelekte jihadfilmpje, dat verhaal erbij: zelden iets gezien waar de pathetiek met zulke dikke klodders vanaf droop.

Ernst en pathetiek van de door Stockhausen minutieus voorgeschreven gebaren maken soms een wat gedateerde, euritmie-achtige indruk.

Als geen andere schrijver wist hij altijd weer elegant en tegelijk achteloos langs de valkuilen van sentiment en pathetiek te laveren.

De onopgesmukte taal van de moeder en haar stuurman vormt een prachtig tegenwicht tegen de militante pathetiek van de twee grootsprakige vriendjes.

De schrijfster heeft precies de goede toon gevonden om die pathetiek te verwoorden: lichtvoetig en bitter-geestig.

De taal is doordacht, gespeend van pathetiek, zelfs van duidelijke stellingname.

Ik heb het veel weerbarstiger geschreven; ik zocht constrasten, zoals hoge pathetiek tegenover ironie.

Julie Christie is onverdraaglijk als Gertrude - een soort handenwringende pathetiek waarin je iedere volgende zet van kilometers afstand ziet aankomen.

Waar hij ook over schrijft, vergeef me de pathetiek: het is schrijven met een gewond hart.

Zulke pathetiek is niet gerechtvaardigd.

De tv-kritiek prijst de waardige en serene manier waarop de serie is gemaakt, wars van vals sentiment of pathetiek.

Hij wilde geen pathetiek, maar wel Wagner.

Pathetiek en grote woorden en gebaren zijn hem vreemd.

Van Loo serveert deze pot-au-feu van grote en kleine geschiedenis zoals Piaf zingt: met zin voor pathetiek en overdrijving.